نور پولاریزه نوری است بازتابی از سطوح براق( غیر متالیک) و قسمتی از آسمان آبی. فیلتر پولاریزه می تواند این نور قطبی شده را کاهش دهد و اثر آن از داخل دوربین قابل مشاهده است.

فیلتر پولاریزه فیلتر مفیدی برای عکاسی محسوب می شود، رنگ آن خاکستری و دادای دو حلقه است که اجازه می دهد تا فیلتر هنگام اتصال به لنز دوربین گردش داشته باشد.

فیلترهای پولاریزه به دلایل زیر استفاده می شوند:

- کاهش یا حذف بازتاب از سطوح

- تیره کردن آسمان در زاویه ۹۰ درجه با خورشید

- افزایش غنای رنگ (saturation)

مشکلات موجود

فیلتر زمانی که نیازی به آن نیست باید برداشته شود که در غیر اینصورت عکاس -۲ stop نور را از دست می دهد و توانایی اش برای دستیابی به فوکوس کلی کاهش می یابد.

وقتی فیلتر پولاریزه با لنز واید استفاده می شود هر فیلتر دیگری باید از روی لنز برداشته شود. وجود فیلتر در این حالت باعث تونل دید یا تصویری با گوشه های قیچی شده خواهد شد. عکاسی از مناظر وقتی خورشید در پایین آسمان قرار دارد، درجه بندی غیر طبیعی نور و رنگ را خواهد داشت. دامنه ای از آسمان آبی تیره در یک طرف کادر تا آسمان آبی روشن در طرف دیگر.

- زیاد عکس بگیرید.

تنها راه برای مطمئن شدن از اینکه چشم همه افراد در عکس باز باشد، این است که چندین عکس بگیرید. پنج یا شش عکس بگیرید و از میان آنها بهترین را انتخاب کنید.

- افراد را مثل ماهی کنسرو کنار هم نچینید.

علاوه بر گرفتن چندین عکس از افراد، قرار گرفتن آنها در برابر دوربین دارای اهمیت است. در این کار خلاقیت به خرج بدهید. اولین کاری که معمولا عکاس مبتدی انجام می دهد این است که افراد را کنار هم شانه به شانه می چیند، این ترکیب برای عکس خوب نیست.

نتیجه کار عکسی خواهد بود که انگار از یک لشگر سرباز گرفته اید.

- عده ای جلو عده ای عقب

افراد را طوری قرار دهید که سر بعضی ها بالاتر و سر عده ای پایین کادر قرار بگیرد. این کار تحرک بیشتری به عکس می دهد. غلاوه بر این باعث می شود افراد به یکدیگر نزدیک شوند و شما می توانید جلوتر بروید و تصویر درشت تری از آنها بگیرید.

حتما عکس فوتبالیست ها را دیده اید، افراد را در دو یا سه ردیف قرار دهید. گروه اول بنشینند، یا زانو بزنند یا دراز بکشند. از پدر یا مادر یا افراد بلند قد بخواهید بنشینند. این کار باعث می شود سر آنها خیلی بالاتر از بقیه قرار نگیرد.

- آرایش پلکانی 

به جای ردیف کردن می توانید از پله یا نیمکت پارک یا حتی تخته سنگی استفاده کنید تا افراد در ارتفاع های متفاوتی قرار بگیرند و صورت همه در عکس دیده شود.

عامل مورد نظر ما نور است. نور می تواند فضاهای خسته کننده را بر صحنه هایی مهیج و جذاب تبدیل کند، به عکس هایمان حالت داده و بر بعد صحنه تاکید می کند.

با وجود این که ما به عنوان یک عکاس، برای داشتن نور عالی در طبیعت، به شدت وابسته به اوضاع جوی و شرایط آب و هوایی هستیم، ولی در عین حال انتخاب های زیادی داریم. می توانیم به دنبال نوری باشیم که محیط و مناظر مورد نظرمان را به شکل مطلوبی در آورد. ما باید درباره رنگ، کیفیت و جهش تابش نور، که عوامل اصلی در به وجود آوردن حالات و احساسات عکس ها هستند، بیشتر یاد بگیریم. احتمالا دیده اید که بعضی مواقع، نور ضعیف در اوایل طلوع یا هنگام غروب خورشید، به کلی محیط عکاسی مان را دگرگون می کند. این نور حس دراماتیکی را به عکس ها می بخشد! یا خیلی وقتها برای استفاده بهتر از نور در تصاویر، باید کمی صبر کنید. با تغییر محل منبع نور یا حتی با گذر ابری از کنار خورشید، خواهید دید که سایه ها و تنالیته های رنگی صحنه تغییر می یابند و در نهایت حالات و مفهوم عکس را نیز تغییر می دهند.

عکاسانی که به عکاسی در فضای باز علاقه مندند، باید بدانند که بهترین شرایط نور خیلی به ندرت پیش می آید، بنابراین باید برای رسیدن به لحظه های ناب وقت کافی صرف کرد. اگر زمان شما برای عکاسی محدود باشد یا اینکه شکیبایی کافی برای رسیدن به شرایط خاص نداشته باشید، باید به صورت اتفاقی عکاسی خوب را تجربه کنید.

آیا می دانید؟

گاهی اوقات هوای نامناسب، امکانات خاص تری را نسبت به شرایط جوی خوب برای عکاسی به وجود می آورد، بنابراین نسبت به ابرهای در حال حرکت، توفان ها، رعد و برق یا شرایطی که هوا از غبار اشباع می شود، بی تفاوت نباشید. تغییرات جوی شرایط خوبی را برای عکاسی به وجود می آورند. گاهی اوقات در جستجوی یک آسمان آبی باشد که لحظه ای دیگر توفانی می شود.

یک ترفند در عکاسی!

ابرها فیلترهای خیلی خوبی برای عکاسان هستند چرا که می توانند از میزان شدت و تضاد نور بکاهند. علاوه بر آن، ابرها یک آسمان خالی را تبدیل به یک آسمان زیبا می کنند، بنابراین از ابرها برای امکانات ویژه عکاسی استفاده کنید و برای حرکت کردن آنها صبور باشید تا به عکس های بهتری برسید.

]]> http://wp.doxdo.net/fereshteh74/p769/feed http://wp.doxdo.net/fereshteh74/p756 http://wp.doxdo.net/fereshteh74/p756#comments Sun, 28 Jan 2007 03:52:06 +0000 fereshteh74 http://doxdo.net/fereshteh74/p756/ این دوربین جدید شرکت Canon محصولی بسیار عالی است که توانایی عکسبرداری با وضوح ۱۰ مگاپیکسل را دارد.
این محصول دارای بزرگنمایی نوری ۳X است و صفحه نمایش ۵/۲ اینچی پشت آن، تصاویر را به وضوح نشان داده و به سرعت به تغییر میزان نور واکنش نشان می دهد. در زمان بازبینی تصاویر، جهت یک تصویر را طبق جهتی که دوربین نگه داشته شده است، تنظیم می کند. در سمت راست صفحه نمایش، دکمه های کنترل دوربین قرار دارند که باعث دسترسی سریع به تنظیمات دوربین می شوند. همچنین این دوربین دارای یک view finder برای نشان دادن عکس در بالای صفحه نمایش است که ویژگی را به ندرت می توان در دوربین های دیگر یافت. از ویژگی های بسیار جالب این دوربین حداقل فاصله زوم آن است که فقط ۵ سانتی متر بوده و باعث ایجاد تصاویری بسیار عالی از این فاصله می شود.

نورسنجی دوربین معمولا براساس میانگین نور صحنه، تمام صحنه یا در مرکز ثقل صحنه و به صورت نقطه ای محاسبه می شود. بهترین وضعیت نورسنجی، میانگین یا نورسنجی از تمام صحنه است. وضعیت مرکز ثقل، بیشترین تاکید را روی مرکز تصویر دارد و نورسنجی نقطه ای فقط یک نقطه کوچک منتخب از تصویر را نورسنجی می کند. انتخاب بهترین وضعیت برای نورسنجی، موفقیت شما را در میزان نوردهی تضمین می کند.

این دوربین دارای لنز Zoom-Nikkor با بزرگنمایی ۳X و یک LCD 2 اینچی بسیار خوب است. علاوه بر اینها این دوربین دارای ویژگی هایی برای افزایش کیفیت تصاویر است و وزن کمی هم دارد که تمام این خصوصیات با هم دوربینی زیبا و کارآمد را به وجود آورده اند. از دیگر وییگی های این دوربین می توان به این موارد اشاره کرد: ظرفیت ذخیره سازی ۲۳ مگابایت، دارای کارت حافظه، باتری لیتیومی، رابط USB و قابلیت ضبط تصاویر ویدئویی و پخش آنها.

همچنین LCD 5.1 مگاپیکسلی این دوربین باعث می شود که تصاویر بسیار بهتری ارائه دهد. ابعاد این دوربین عبارتند از: ۲/۶×۶×۹ سانتی متر و وزن آن بدون باتری و کارت حافظه حدود ۱۲۰ گرم است.

باید بدانید که شرایط یا قانون خاصی برای نوردهی وجود ندارد و این فقط بستگی به عکسی که در نظر گرفته اید، دارد. در شرایط نوردهی زیاد، عکس ها بیش از اندازه روشن شده و جزئیات موضوع در تصویر از بین می رود و در شرایط نوردهی کم، عکس ها بیش از اندازه تاریک شده و سایه روشن ها در تصویر حذف می شوند. نورسنج دوربین دیجیتال در مواقعی که صحنه زیاد تاریک یا روشن باشد، نور را از یک سطح خاکستری منعکس می کند.

آیا می دانید؟

کار کردن با لنزهای زوم

بهترین راه برای استفاده از لنزهای زوم این است که قبل از تنظیم کادر، فاصله کانونی آنها را در محدوده ای تنظیم کنید که فکر می کنید بهترین جلوه را به عکس خواهد داد. این روش کار کردن، شما را تشویق خواهد کرد که حتی قبل از اینکه دوربین را برداشته و تنظیم کادر را انجام دهید، به صحنه و عوامل موجود در آن فکر کنید. با این روش شما یاد خواهید گرفت که به جای پس و پیش کردن بی هدف زوم برای “یافتن” یک کادر، پیشاپیش در نحوه ” بوجود آوردن” آن فکر کنید. پس و پیش کردن بیهوده زوم نه تنها وقت گیر بوده، بلکه عامل از دست رفتن بسیاری از فرصت های عکاسی است.

روش حرفه ای

بسیاری از عکاسان حرفه ای طوری از لنز زوم استفاده می کنند که گویی هنگام عکسبرداری از لنزهای با فاصله کانونی ثابت (prime) بهره گرفته اند. در بیشتر اوقات آنها لنز را بر روی فاصله کانونی دلخواهشان ثابت گذاشته و از تنظیم زوم فقط برای اصلاح ظریف کادر استفاده می کنند. این بهترین روش برای استفاده از لنز زوم است: اضافه کردن و یا حذف کردن فقط “کمی” از صحنه برای ترکیب نهایی. برای بدست آوردن نتیجه ای مشابه با یک لنز معمولی( غیر زوم)، شما مجبور خواهید بود که دوربین را جلو و عقب ببرید. بسته به اینکه به دنبال ثبت چه جلوه ای هستید، می توانید لنز زوم را به طرف دامنه تله فوتو و زاویه باز آن هدایت کنید.

زوم برای کادربندی

یکی از موارد استفاده از لنزهای زوم هنگامی است که تغییر موضع برای عکاس وقت گیر، مشکل و یا غیر ممکن می نماید. این لنزها به شما امکان انتخاب چندین فاصله کانونی را به صورت غیر پله ای می دهند.

زوم درحال حرکت

تصور کنید می خواهید از یک گل معمولی عکس بگیرید اما طوری کار کنید که اصلا جلوه گل معلوم نباشد و رنگ های نهفته در گل به صورت انفجاری از نور و حرکت به چشم بیاید. این جلوه، به وسیله کم کردن فاصله کانونی یک لنز زوم به وسیله پیچاندن آن در سرعت چند ثانیه ای شاتر بدست می آید. به منظور تاکید بر روی خطوط محو، هم می توان قبل از فشار دادن دکمه شاتر، تصویر را کمی از فوکوس خارج نمود.

زوم برای ترکیب

تغییر زوم از ۸۰ میلیمتر به ۲۰۰ میلیمتر به طرحهای تیره، روشن، رنگی و غیر رنگی این امکان را می دهد تا خود را آشکار ساخته و در نتیجه تصویری انتزاعی و جالب به وجود آورند. اما به خاطر داشته باشید که با اضافه شدن به فاصله کانونی، عمق میدان کاهش می یابد. بنابراین هنگام تنظیم دیافراگم دقت کافی داشته باشید.

نکاتی که باید به خاطر سپرد

اعوجاج: بیشتر لنزهای زوم با انحنا دادن به خطوط صاف، تصویر را دچار اعوجاج می کنند. این انحنا خصوصا در فواصل کانونی کوتاه نمود بیشتری دارد.

لرزش دوربین: در طول های کانونی خیلی بلند( مثلا ۳۵۰ میلیمتر) اثر لرزش دوربین بر روی تصویر به مراتب بیشتر است. مطمئن شوید که دوربین را به طور مناسبی مهارکرده ( ترجیحا با سه پایه) و از زمانهای کوتاه شاتر استفاده کنید.

سرعت لنز: همینطور که لنز را به روی فواصل کانونی بلندتر تنظیم می کنید، بازترین دیافراگم های در دسترس کوچک و کوچکتر می شوند. حتی در شرایط روشن، ممکن است که تنظیم بر روی زمانهای کوتاه شاتر با فواصل کانونی بلند مقدور نباشد.

معایب :

این معایب تا اندازه ای در پی بعضی ناتوانی های این عدسی ها حاصل می شود. نخست اینکه ساختار غیر عادی آن موجب می شود که یک دیافراگم ثابت- معمولا دیافراگم f 8 یا f 11- داشته باشد.این خصوصیت موجب می شود که تصویر منظره یاب آن تاریکتر- مخصوصا در شرایط نوری ضعیف- بوده و امکانات عکاسی را تا اندازه ای محدود کند. دو ایراد دیگر نیز دارند که باعث می شود تصویر از وضوح بهتری برخوردار نباشد- یعنی عدسی ها در معرض مشکل آستیگماتیسم و عدم تطابق کانونی قرار می گیرند. اما روی هم رفته قدرت بزرگنمایی حجم، وزن و قیمت پایین عدسی های آینه ای در مقایسه با قدرت بزرگنمایی حجم، وزن و قیمت بالای عدسی های بلند ایده آل است.

این عکس برنده جایزه پولیتزر شد و همه جا از آن به عنوان دختر بچه سودانی اسم برده اند. سردبیر روزنامه  Time Domestic نوشت ” یک عکاس نه چندان شناخته شده عکسی گرفت که دنیا به خاطرش اشک ریخت”. پشت این صحنه غم انگیز، تراژدی دیگری نهفته و آن زندگی سراسر متلاطم و اندوهبار عکاس است. اگر بیوگرافی کوین کارتر به دقت بررسی شود ملاحظه می گردد که این عکس، تمثیلی از زندگانی اوست و پرنده مردارخوار نمادی از رنجها و تالمات روحی است که پیوسته او را آزار می داده است.

کارتر در نوجوانی همیشه در آرزوی موتورسیکلت و سواری کورسی بود. پس از اینکه از یک مدرسه شبانه روزی کاتولیک در سال ۱۹۶۷ در پروتوریا فارغ التحصیل شد دوره داروسازی را شروع کرد اما یک سال بعد به خاطر نمره های بد از مدرسه اخراج شده و وارد خدمت نظام گردید. پس از پایان خدمت، در یک مغازه فروش لوازم عکاسی استخدام شد و پس از آن به جمع خبرنگاران عکاس پیوست. در سال ۱۹۹۳ به اتفاق دختر خوانده اش “سیلوا” برای عکسبرداری و تهیه خبر از شورش در کشور قحطی زده سودان راهی آن کشور شد. کارتر شروع به عکسبرداری از قربانیان قحطی شد. هر ساعت ۲۰ نفر از گرسنگی می مردند. کارتر، خسته از مشاهده جماعتی که از بی غذایی تلف می شدند به بوته زاری پناه برد.

در آنجا دخترک نحیفی را دید که تلاش می کرد خود را به یکی از مراکز توزیع غذا برساند. در حالی که سعی داشت از او عکس بگیرد، لاشخوری در نزدیکی او به زمین نشست. کارتر ضمن اینکه نمی خواست پرنده فرار کند کادر بندی را شروع کرد. به گفته خودش ۲۰ دقیقه انتظار کشید شاید کرکس بالهایش را باز کند. اما این اتفاق روی نداد. کارتر پس از اینکه از صحنه عکس گرفت پرنده را فراری داد و مشاهده کرد که دختر گرسنه به راه خود به سوی مرکز توزیع غذا ادامه می دهد.

عکاس پس از این واقعه دچار آشفتگی عصبی و روحی شدیدی شد. کارتر پس از یک روز اقامت در سودان به ژوهانسبورگ بازگشت. برحسب اتفاق، روزنامه نیویورک تایمز که در جست و جوی عکسهایی از سودان بود عکس کارتر را خرید و آن را در شماره ۳۶ مارس ۱۹۹۳ چاپ کرد. چاپ این عکس که با سرمقاله تکان دهنده نیویورک تایمز در زمینه قحطی و جنگ در سودان همراه بود عکس العمل های گوناگونی را درپی داشت. خیلی ها کار عکاس را تحسین کردند. در آفریقای جنوبی جدید، آفریقای جنوبی نلسون ماندلا ، هرجا که کارتر قدم می گذاشت با استقبال مردم روبه رو می شد.

اغلب خوانندگان نیویورک تایمز خواهان آگاهی از سرنوشت کودک گرسنه بودند. نیویورک تایمز نوشت عاقبت کار دختر بچه معلوم نشد و کسی ندانست که او موفق شد خود را به محل توزیع غذا برساند یا خیر. زندگی کارتر در بحران عجیبی گرفتار آمده بود. در همین حال در ۱۲ آوریل ۱۹۹۴ از نیویورک تایمز به وی تلفن کردند و اطلاع دادند که برنده جایزه پولیتزر شده است. نیویورک تایمز، کوین کارتر را برای دریافت جایزه پولیتزر به آمریکا برد. این اولین سفر او به نیویورک بود. جایزه پولیتزر هم بحث هایی برانگیخت. برای شخص کارتر موفقیت بزرگی بود. از سوی دیگر بعضی از روزنامه نگاران آفریقای جنوبی موفقیت کارتر را شانسی و اتفاقی تلقی کردند. برخی هم اخلاقیات او را زیر سوال بردند.

روزنامه “سن پطرزبورگ” فلوریدا، کارتر را کرکس دوم صحنه قلمداد کرد. حتی برخی از دوستان کارتر هم از او انتقاد کردند که چرا در برابر صحنه ای که از آن عکس گرفته بی تفاوت بوده و دخترک گرسنه و محتضر را نجات نداده است. کارتر، صبح روز ۲۷ ژوئیه، آخرین روز زندگی اش، خیلی شاد به نظر می رسید. کارتر مرد و پلیس علت مرک وی را مسمویت ناشی از استنشاق گاز مونوکسید کربن اعلام داشت. کارتر مرد و پرده دوم این نمایش غم انگیز پایین افتاد. کارتر هنگام مرگ ۳۳ سال داشت. راستی معلوم نشد آیا دختربچه گرسنه هنوز زنده است. اگر زنده باشد وضع جسمانی او چگونه است؟