شاید این حرکت خود نیز طنز گونه به نظر آید ،ولی باور کنید که ادبیات طنز ایرانی خواسته یا ناخواسته در سیطره لطیفه هایی توهین آمیز به اقوام و مردم مناطق مختلف ایران قرار دارد. شاید بتوان با تلاش وب نویسان ایرانی حرکتی مثبت در جهت پالایش آن برداشت. به نظر شما آیا این امر ضروری است که برای خنداندن دیگران از ابزار تحقیر و یا توهین استفاده کنیم؟ باور کنیم که می توان همان لطیفه های زیبا را بدون استفاده از دستمایه های توهین آمیز و تنها برای شاد کردن دل مردم بکار برد.
عهد نامه پالایش طنز ایرانی از لطیفه های توهین آمیز
ما امضا کنندگان این عهد نامه متعهد می شویم که موارد زیر را رعایت نماییم: ۱٫ خود داری از بازگو کردن و یا انتشار (در فضای وب وسایر رسانه ها) لطیفه هایی که حاوی توهین به اقوام و مردم مناطق مختلف ایران زمین باشد ۲٫ تذکر دادن به کسانی که طنز های توهین آمیز را در فضای گسترده وب و یا در نشریات و رسانه ها متشر می کنند ۳٫ تلاش برای تبدیل طنزهای موجود به طنزی که حاوی توهین و تحقیر به اقوام و مردم نقاط مختلف ایران زمین نباشد.
ما همچنین متعهد می شویم که در صورت تخطی از این تعهد به ازای هر مورد ( تکرار لطیفه های توهین آمیز و یا انتشار آنها در فضای وب یا رسانه ها ) مبلغ هزار ریال( معادل یک صد تومان) بعنوان صدقه برای امور خیر پرداخت نماییم
