نوشتههای بخش 'وبلاگنویسی'
برای گپ سوم یک بانوی محترم معمار را دعوت کردم که درباره چیزهایی که هنوز نمیدانم چیستند حرف بزنیم 
بانو حمیرا یک معمار میانسال ایرانی است که به اتفاق مهربان همسر در تهران زندگی میکند و اولین بار ایشان را از وبلاگ «همیشه در حال ساخت»شان شناختم. اولین نکته مهم اینجاست که ایشان به شدت به انگلیسی مسلطند و در مقابل به ادبیات ایران و زبان سلیس فارسی هم مجهزند.
بزرگترین علاقهی اینترنتی ایشان پیگیری اخبار مربوط به ایران در رسانههای انگلیسیزبان است. جالبی کار اینجاست که این بانو به مقابله به مثل در مقابل سیاهنمایی رسانههای خارجی در مورد خطر ایران، یک حرکت جالب میکنند و آن پوشش فرهنگی-هنری ایران و ایرانیان در وبلاگشان است و از طرف دیگر شرکت در پتیشنها و ارسال ایمیلها و تلاشهای ضدجنگ اینترنتی و صلحدوستی و هر کاری که اغلب وبلاگنویسان دیگر ازش نا امید شدهاند، کار روزانهی بانو است و هیچ خسته نمیشود از فوروارد کردن این ایمیل و آن خبر و این سایت و آن وبلاگ.
اغلب مواقع بانو ایمیلهاشان را با H E امضا میکنند و بین من و ایشان رسم شده که ایشان را Lady H خطاب بکنم و اینجا هم خیلی دوست دارم که ایشان را بانو خطاب کنم
راستش من برای گپ دوم، دوستی را دعوت کردهام که تازگیها یافتهایم و متاسفانه وبلاگ شخصی (به معنای شخصی) که دیگر وبلاگنویسان مینویسند، نمینویسد. یک چیز جالب در مورد وبلاگها همین شناختهای عمیق از جملات خیلی کوتاه است. و آنجا پیدا میشود که بچههای طنزنویس به جان وبلاگنویسان میافتند. آقا یک آتوهایی از شما میگیرند که شما فقط یکبار آن هم در یک جمله کوتاه بهش اشاره کردهای و آنجاست که میبینی وبلاگت را چگونه میخوانند 
بهرام مراوندی گرامی اصفهانی را اولین بار با وبلاگ سفریاش دیدم. او عکسهایی از سفرهایش را در وبلاگ و فلیکرش منتشر میکرد. چندی بعد متوجه شدیم که ایشان مهندس کامپیوتر و 36 ساله، مقیم وین اتریش هستند و بر جاوااسکریپت هم خوب مسلطند.
حضور بهرام در مدت کم یکی دو سال اخیر یک تغییر بسیار مهم ایجاد کرد. و آن تشکیل دو گروه بود. گروهی برای حرکات بسیار مهم تکنیکی در عرصه خدمات فارسی گوگل و دیگری در عرصه فایرفاکس فارسی. همانطور که میدانید قدیمیترین سرویس وبلاگنویسی که مورد استفاده بلاگرهای ایرانی بوده، بلاگر است. ولی متاسفانه بلاگر تا به ماههای اخیر فارسیسازی شکیل و عالیای نداشت. ولی اکنون علاوه بر پشتیبانی کامل از زبان فارسی
گوگل ریدر برای ما ایرانیها و اصحاب وبلاگ چیزی مثل «عصای دست» شدهاست که هر کجا که سرک بکشی اثری از آن در وبلاگهای فارسی خواهی دید. از لوگوهای Add to Google reader تا لیستهای Share شده (تشریک شده) و اخیرا هم بلاگرولهای مبتنی بر گوگل ریدر.
و اما این اواخر، ارتباط اجتماعی گوگل ریدر هم برای خودش خیلی ترکاند! و لیستهای تشریک شده توسط دوستان در بین وبلاگهای فارسی به شدت استقبال شد. و البته خرق عادتهایی داشت و نکات مثبتی برای ما فراهم کرد، همچنان که نکات منفیای هم دارد. شاید باگ رفتاری بین کاربران. مانند مطالب تشریک شده از خود، تعداد تشریکهای بسیار زیاد در روز، مطالب به دردنخور برای دیگران، استفاده از تشریک به صورت پتیشن (!) و شاید هم اگر اغراق نباشد هوچی گری فیدی.
من به عنوان کسی که هر روز وبلاگ میخوانم و در واقع قسمتی از کسب وکار روزانه من فید وبلاگها است (به دلیل انجام کارهای سایت دودردو) باید در خواندن سریع باشم و برای همین اساس کار دودردو و من روی گوگل ریدر است و فیدهای اشتراکی دوستان را با دقت دنبال میکنم، چون تا قبل از این من مجبور بودم اغلب مطالب دودردو را بخوانم و به آنها که لازم است
دوستان گرامی که از وردپرس (و همه سرویسهای برپایه وردپرس، مانند وردپرس دات کام) استفاده میکنند حتما و حتما میدانند که لینکهای پست در وبلاگ دست خودشان است. وقتی تیتر فارسی باشد تیتر در لینک هم درج میشود. اغلب نرمافزارهای اینترنتی جدید این رو متوجه هستند و کلمات فارسی رو در لینکها پشتیبانی میکنند. ولی این وسط یک عده هم هستند که حالیشان نیست هنوز! و متاسفانه کاربران زیادی هم دارند! خودت که میدونی؟
این کاربران وقتی روی این جور لینکها که یونیکد رو در لینک ساپورت نمیکنند، کلیک بکنند با صفحه 404 پیدا نشد مواجه خواهند شد! شما که دوست ندارید مشتری بپرد؟

پس خواهش میکنم در موقع نوشتن مطلب در همان صفحه نوشتن و در ستون راست یک
نظرات جدید