خوان اول از بلاگرولینگ به گوگل ریدر

در مورد دوستانی که مشکلاتی در مورد پست قبلی دارند، من ترجیح میدهم سرنخها را بدهم. و کمک به ماهیگیری شما بکنم که شما بروید و راهنماهای قشنگ قشنگی مثل این بنویسید. ولی توجه داشته‌باشید که این کار مرغان هوا است که غذا را هضم بکنند و در دهان فرزندشان بگذارند. برای مردان زمین زشت است. آدمیزاد از لحظه اول عمرش باید به دنبال «حیات» میک بزند

و اما سرنخ. در بحث گرفتن خروجی OPML از بلاگرولینگ یک مشکل بزرگ وجود دارد. و اون این است که بلاگرولینگ یونیکد نیست. و خروجی که میدهد ولید نیست. بنابراین دو راه وجود دارد. اول) یکی یکی اسامی فارسی را به حروف لاتین تبدیل بکنیم. دوم) خروجی غلط غولوط رو بگیریم. سورسش را ذخیره کنیم و به صورت آفلاین با یک ادیتور متنی اسم لینکها را به یونیکد فارسی تبدیل بکنیم. (با دریم ویور مثلا)

مساله بعدی این است که خروجی که بلاگرولینگ میدهد حاوی لینک فید وبلاگها نیست. این رو باید دست به کد بشوید و یکی فید وبلاگها را بهشان اضافه کنید. هر OutLine حاوی یک لینک است که چند المان دارد. شما باید المان xmlUrl رو به هر آیتم اضافه کنید.
وبلاگهای بلاگفا: rss.aspx وبلاگهای پرشین بلاگ: rss.xml وبلاگهای

خاموشی بلاگرولینگ و یک جوالدوز به وبلاگستان فارسی

در مورد مشکلات بلاگرولینگ در سنوات اخیر بحث و جدل بسیار زیاد بوده است. پس اول
طرح مشکل:
وابستگی به یک ابزار رایگان آنهم در مقیاسی وسیع باعث شده‌است که بسیاری از بلاگرهای ایرانی به این دسته ابزار ( اینجا بلاگرولینگ) معتاد بشوند. و بدون آن در خماری به سر ببرند. (از خدا که پنهان نیست از شما چه بنهان که من برای آینده گوگل هم از چنین روزی میترسم)
و هیچ عجیب هم نیست که یک ابزار رایگان نتواند در فواصلی از سال خدمات بدهد یا دچار مشکلات فنی بشود یا بودجه تمام بکند. به خصوص نوع کسب و کار بلاگرولینگ به گونه‌ای است که پولساز نیست. برای همین مدیران آن نمیتوانند همه توجه و تلاش و امکانات خود را روی آن متمرکز بکنند.

طرح مشکل واقعی‌تر:
از نظر بنده، مشکل واقعی نبود بلاگرولینگ نیست. بلکه مشکل طرز فکر اغلب بلاگرهای ایرانی است. ایشان (گله بزرگی از بلاگرها) به شدت از غافله پیشرفتهای اینترنتی عقب هستند. آنچنان عقب که حتی میترسند به موقعیت خودشان نگاه بکنند. من این را نه از روی معده که از میان دوستان فیزیکی-اینترنتی به عینه میبینم. هیچ دلم نمیخواهد اسم بیاورم و دوگانه‌ش را هم ندارم. ولی باور کنید دوستان بلاگری هستند که حتی ایرادات ویندوز خودشان را

نگرانی های یک وبلاگ ننویس

فرض می کنم تو که خواننده این پستی دوست داری وبلاگنویس شوی (اگه نیستی!) اما احتمال میدم یک یا چند تا از مشکلات زیر رو داری:

1-    عدم اطلاع از نیازهای فنی برای فراهم کردن شرایط وبلاگنویسی: خب باید بدونی که برای ایجاد سایت یا وبلاگ اول باید ثبت domain  کرده و دوم فضای host  فراهم کنی و آخرش هم یک نرم افزار برای تولید و مدیریت محتوا نیاز داری. اگر بخواهید مثلا با همین دودردو کار کنید همه این شرایط قبلا فراهم شده و کافیه شما بعنوان یک نویسنده جدید ثبت نام کنید. اگر بخواهید با بلاگفا کار کنید هم کافیه در صفحه نخست بلاگفا روی ایجاد وبلاگ جدید کلیک و کار رو دنبال کنید. اما اگر می خواهید حرفه ای تر کار کنید مثلا میتونید از طریق پرشین تولزاقدام به ثبت دامنه و خرید فضا کنید و بعد هم بهتره وردپرس رو در فضای میزبانی وبتون برای تولید و مدیریت محتوا نصب کنید. راستی امروز با اینترنت که بودم گفت که گوگل هم فضا برای وبلاگنویسی در اختیار کسایی که Gmail  دارن میذاره. اگه جی میل نداری، برای اینکه درست کنی باید دعوتنامه داشته باشی. اگه نداری، من دارم،

جان قول تو بی سخن شنیده دل روی تو بی نقاب دیده

آقا یا خانم کبریا!!!

ادیتور محترم سایت، که قصدتون حتماًً خیره! و اطلاعاتی که تهیه می کنید کمک حال اهالی اینجاست!

دوست عزیز!

قبوله که وبلاگ نویسی قالب داره ولی عدول از قالبهاش اصلشو نقض نمیکنه!،فضای مجازی مهیا شده در این قالب قبل از هر چیز کمک میکنه که شما بقیه رو دعوت کنید بیان پشت همون پنجره ای که شما نشستید از همون زاویه دنیا رو لحظه ای برانداز کنند و بعدش هم برن!!لزوماً هر کسی این دعوتو اجابت نمیکنه و هر کسی هم که اومد دلیل نداره حتماً بار دوٌم پیداش بشه!، توان شما در ایجاد جاذبیت برای این مهمونی مجازی کمک میکنه که شاید مهمونهای دائمی یا به قول ما ایرانیها صاحبخونه هایی هم پیدا بشن! ، که اگر هم پیدا شدن از نوع کامنت گذاشتن و دنبال کردن مطالبتون حتماً از طریق ایمیل با هم آشنا خواهید شد و سایر اون چیزهایی که شما بدنبالشین که باید در “درباره من” بگنجد در همین فرصت قابل رد وبدله، گاهاًً چیزی بیشتر هم پیش میاد! فکر میکنم بهمن و مه�