ای یوسف خوشنام ما

فکر می کنم اگه بخوام دوست عزیز وبلاگنویسی رو اینجا در قالب موضوع بهمن ماه 2در2 توصیف کنم هیچ انتخابی جز یوسف یا همون پابرهنه بر خط یا طبقه پایینی و یا هر اسم دیگه ای که که تا بحال تو مطالبم براش انتخاب کردم، ندارم!، پسر خوش قریحه راسته مالی چیها، که اولین بار تو سرویس ایاب و ذهاب شرکت دیدمش، و چرا تو همون نگاه اول تو چشم می اومد؟: درسرویسهای شرکتی برای نشستن خانمها فقط ردیف دوم در نظر گرفته شده و خانمها مجبورن فقط همونجا بشینن،ولی یوسف و خانمش که مدتی پیمانکار شرکت بود بغل دست هم هرجای سرویس می شد می نشستند، و برای همکارهای آدم ندیده بنده که آخر دنیا مثل آدمخوارها فکر میکنند! این خیلی عجیب بود و من حال میکردم که یک جوون پیدا شده که چالشی فکر میکنه….

این گذشت تا یکدفعه زن و شوهری رو تو مسیر شرکت یک روز صبح با اتومبیل شخصی خودم سوار کردم و سلام و علیکی هم نیم بند سر گرفت و بعد از اون هم تو سرویس هم ردیف شدیم و دیگه رومون به هم باز شد و من یک بچه جنوب شهری