محسن چاوشی: سایر آهنگها

آهنگهایی از محسن چاوشی، علاوه بر آنچه که در قالب آلبوم ارائه شد، در وب منتشر شده که در 3 دسته به آنها نظری می اندازیم:

دسته ای از آهنگها کیفیت مناسبی دارند و در فاصله زمانی خودکشی ممنوع و لنگه کفش ساخته شده اند: شعر سپید (امیر ارجینی)، سه شنبه ها (حسین صفا)، تهمت ناروا (امیر ارجینی)، غزلخون (مریم حیدرزاده) و نشکن دلمو (محسن یگانه) که از میان این آهنگها، نشکن دلمو حاصل همکاری محسن چاوشی، محسن یگانه و حامد هاکان است و بسیار معروف شد. تنها آهنگی که به میل و اراده محسن چاوشی در وب منتشر شد، راه کربلاست که به مناسبت محرم 1384 اجرا شد و با سبک تکنوحه که در آن “حسین…حسین…” جایگزین اوپدیس اوپدیس شده (!) زمین تا آسمان فرق می کند و برای شنوندگان این نوع آهنگها حرفی جدید و سبکی وزین ارائه می کند.

دسته ای دیگر از آهنگها، ماکتهایی هستند که برای خوانندگان دیگر ساخته شده اند و قرار بر انتشار آنها نبوده است. این دسته از آهنگها از کیفیت پایین و بعضاً ترانه های منفی برخوردارند. یکی از

نگاهی گذرا به رپ ایرانی

من برای موضوع ماه که حول و حوش موسیقی زیرزمینی یا همون بدون مجوز هست، رپ رو انتخاب کردم. نه به این خاطر که به‌ش علاقه دارم و از طرفداران‌ش هستم، بلکه فقط از روی کنجکاوی خواستم ببینم در این دنیای نوپای موسیقی در ایران چه خبره و کی به کیه! دلیل این کنجکاوی هم بیشتر به خاطر پررنگ‌تر شدن حضور (از لحاظ کمی البته) این نوع موزیک در کوی و برزن هست! شاید اگه یه ماشین اسپرت شده حاویِ(!) چند نوجوان جوجه تیغی چرب و چیلی(!) با صدای گوش کر کن رپ از کنارتون رد بشه زیاد تعجب‌آور نباشه، ولی زمانی که دقت می‌کنید و کلمه‌های فارسی رو از میان هیاهوی آهنگ تشخیص می‌دید که با ریتم تند خونده‌ می‌شن احتمالا مثل من کمی کنجکاو بشید که این‌ها کی هستند و از کجا اومدن؟

به جرات میتونم بگم چیزی که به اسم رپ فارسی چندسالی هست که جون گرفته، نتونسته مثل موسیقی پاپ (از اسم‌ش معلومه دیگه!) در میان عموم جایگاه خودش رو باز کنه. خود من اگر گاهی چنین آهنگ هایی به دستم برسه و حال و حوصله‌شو داشته باشم یک بار گوش می‌دم که بتونم متنی رو که

محسن چاوشی: “متاسّفم”

جدیدترین آلبوم محسن چاوشی، متاسفم است که در سال 1385 ساخته شد و تا آخرین مراحل دریافت مجوز پخش نیز پیش رفت تا آنجا که جلدی حرفه ای نیز برای آن طراحی شد اما مانند آلبومهای قبل، تمام آهنگها به بیرون درز کرد ومتاسفانه، متاسفم نتوانست رسماً و قانوناً پخش شود. با این وجود برخی از فروشگاههای محصولات فرهنگی این آلبوم را به صورت غیر رسمی به فروش رساندند؛ شاید سرنوشت متاسفم از این لحاظ با 3 آلبوم دیگر متفاوت باشد. ضبط آلبوم در استودیوی حرفه ای و شایعه شکایت ترانه مکرم از محسن چاوشی بر سر درج نکردن نام وی بر روی جلد آلبوم، نشانه هایی از امید عوامل دست اندرکار این آلبوم برای پخش مناسب و مجاز آن است. علاوه بر ارجینی و صفا، ترانه مکرم و یاها کاشانی نیز از ترانه سرایان این آلبوم هستند. شهاب اکبری تنظیم کننده جدید آلبوم است که سبکی متفاوت از رضا فوادیان دارد و به همین دلیل، نوع افکتهای به کار رفته روی صدای خواننده، کاملاً تغییر کرده که این تغییر باعث تعجب شنوندگان شد. گویا در این آلبوم صدای خواننده

محسن چاوشی: “لنگه کفش”

بعد از درز آلبوم خودکشی ممنوع، تلاشهای محسن چاوشی صرف ارائه کارهایی قویتر و سعی بیشتر در مراقبت از آنها و گرفتن مجوز شد تا جائیکه اخذ مجوز برای آلبوم لنگه کفش هدف اصلی محسن چاوشی شده بود. همه منتظر پخش رسمی این آلبوم بودند تا اینکه بالاخره لنگه کفش نیز مانند دو آلبوم قبلی، در سال 84، به بیرون درز کرد و در دسترس مردم قرار گرفت. تفاوت اساسی این آلبوم با آلبومهای قبل، تشکیل یک مثلث بود: محسن چاوشی، امیر ارجینی و حسین صفا. تمامی ترانه های این آلبوم از امیر ارجینی و حسین صفاست و فضای این آلبوم نسبت به آلبومهای قبل مثبت تر است. همانند آلبوم قبل، رضا فوادیان تنظیم کننده این آلبوم است و ضبط آن در استودیوی خانگی انجام شده است.

آلبوم لنگه کفش شامل آهنگهای زیر است:

لنگه کفش

بچه های اهواز

تنگ بلوری

محسن چاوشی: “خودکشی ممنوع”

خودکشی ممنوع، دومین آلبوم محسن چاوشی است که در سال 1383 ساخته شد و گرچه به معروفیت و محبوبیت نفرین نیست ولی با معرفی مضامین نو و ارائه ترانه های اجتماعی و مذهبی، همچنان جنجالی و پرحاشیه است. با انتشار این آلبوم، چهره ونام محسن چاوشی، حداقل در وب، تثبیت شد و هویت مشخصی پیدا کرد. دیگر اثری از ترانه های مریم حیدرزاده در این آلبوم دیده نمی شود و در عوض ترانه سرایی جدید به نام امیر ارجینی با محسن چاوشی همکاری می کند. تنظیم و صدابرداری آلبوم نیز بر عهده رضا فوادیان است تا همّ و غمّ محسن چاوشی بیشتر صرف آهنگسازی و خوانندگی شود.

آلبوم خودکشی ممنوع شامل آهنگهای زیر است:

خودکشی ممنوع

آهای خبر نداری

امام رضا

حسرت خیس

کلاف

محسن چاوشی: “نفرین”

نفرین در سال 1382 و با ترانه هایی از حسین صفا، مریم حیدرزاده، حمید مصدق و محسن چاوشی در استودیوی خانگی و با صدابرداری و تنظیم محسن چاوشی ساخته شد. صدای محسن چاوشی و نحوه خواندن بعضی از ترانه ها شبیه به سیاوش قمیشی بود که صد البته در معرفی و معروف شدن محسن چاوشی بسیار موثر بود. البته در معروفیت صدا تا نام! مدتها شایع بود که خواننده این آهنگها مجتبی کبیری است که بعدها مشخص شد که با وجود شباهت بیشتر صدای وی به سیاوش قمیشی، از خلاقیت کمتری نسبت به محسن چاوشی برخوردار است.

آلبوم نفرین شامل آهنگهای زیر است:

نفرین

کفتر چاهی

فاصله

مرگ

ادامه مطلب را مطالعه کنید…

محسن چاوشی: کشف تازه

الهی سقف آرزوت خراب بشه روی سرش / بیای ببینی که همه حلقه زدن دورو ورش

سال 83 بود. از سفری بر می گشتم و این آهنگو شنیدم. تا اون موقع شاگرد راننده هیچ اتوبوسی این آهنگو نگذاشته بود و برای اولین بار بود که این آهنگو می شنیدم. فقط یک آهنگ جدید نبود؛ یک فضای جدید بود و یک حس جدید. هم از طرف من و هم از طرف او. منی که تا اون موقع اصلاً اهل موسیقی زیرزمینی نبودم، - البته بعداً فهمیدم که کاراش زیرزمینیه، شایع شده بود که خواننده این آهنگ مجتبی کبیریه!- برای شناختن هویت خواننده این آهنگ، همه سوراخ سمبه های این زیر زمینو گشتم تا به خودش رسیدم: محسن چاوشی، متولد 58، زاده در خرمشهر، ساکن تهران.

چی شد که به محسن چاوشی و کارش علاقمند شدم؟ چندین دلیل داره که براتون شرح میدم ولی قبلاً لازمه که بگم من هیچ ادعایی در مورد شناخت و تحلیل موسیقی ندارم و هر چیزی که از این به بعد می خونین فقط و فقط از

موسیقی غیر مجاز یا موسیقی زیرزمینی؟؟کدومیک؟؟

موسیقی زیرزمینیUnderground Music مثل همه مفاهیم اونور آبی معنای اصلی خودشو در زبون ما نداره!!!

اصل قضیه به نوعی موسیقی اشاره میکنه که در بستری خودجوش و با حمایت گروهی از طرفدارانش پا میگیره، بدون اینکه بدنبال هیچ رقابت تجاری،سود مالی و عواید بیزنسی مشخصی باشه!، اگر به دنبال معنی نزدیکتری باشیم،شاید معنای موسیقی مستقل مشابه سینمای مستقل بهترین تعریف ممکن باشه، قدمتش هم به دهه 60 میلادی،دهه اعتراض و عصیان جوونای غربی میرسه.

شاخه های متفاوتی مثلHardcore, Punk Rock, Alternative Rock وHip Hop در این بخش از موسیقی شکل گرفته، تعریف فنی تری هم از مقاله ای به نام آقای نصیر مشکوری با مضمون زیر هست که شاید کمک بیشتری به فهم این واژه بکنه: هنر زیرزمینی که موسیقی زیرزمینی نیز بخشی از آن است معمولا به هنری گفته می شود که پیشرو است و هم از لحاظ ایدولوژیک و هم بینش هنری و حتی در بیشتر مواقع از لحاظ طبقاتی خود را از جامعه جدا می کند و خلاف معیارهای فرهنگی و اجتماعی به قصد حرکت می کند، سنت شکنی می کند ومعیارهای جدید می آفریند. در حقیقت بینشی آنارشیستی دارد و

پیش درآمد موضوع دیماه

پیش درآمد موضوع این ماه را با اثر زیبای هنرمند جوون ایرونی ایمان ملکی در مورد اجرای زیرزمینی موسیقی شروع می کنم،به گمان من موضوع مفصلتر از اینهاست و چون دیماه، ماه منه! پس تا آخر ماه فرصت دارم که براتون مفصلاً مزقون کوک کنم!

پ.ن: به گفته بعضیها این یک اثر خیالیه ، ولی یکی از دوستان که نوازنده است تعریف میکنه که همچین جمعی دراوایل انقلاب تو یکی از زیرزمینهای دانشگاه تهران برای تمرین موسیقی  دور هم جمع میشدن! 

موضوع ماه دی ۱۳۸۵

ماه دی رو گروه ادیتوری دودردو به موضوع موسیقی‌های زیر زمینی دل مشغول است.

از میان پیشنهادهایی که برای ماه دی وجود داشت و دوستان همفکری میکردند، موضوع موسیقی زیر زمینی (پیشنهاد کبریا عزیز) به نظر جالب و قابل بحث رسید. منظور از موسیقی زیر زمینی صرفاً بخش یا سبک خاصی از موسیقی نیست. مثلاً میگویند راک زیرزمینی و به این سبک میپردازند. و برای همین که خلط موضوع نشود، ما کل موسیقی غیرمجاز را هدف گرفتیم. از هر نوعی و هر سبکی. رپ، هیپ هاپ، راک، متال، پاپ، پاپ شرقی و یا سبکهای مخلوط و جدید که اینروزها در ماشینها و سی‌دی‌ها به وفور یافت میشوند.

این سبک چند مشخصه بارز دارد. و آن غیررسمی بودن، غیرحرفه‌ای بودن (نه به معنای کیفیت؛ به معنای غیر مادی بودن؛ چون توسط افراد داوطلب و بین دوستان پخش میشود؛ نه به صورت تکثیر سی‌دی یا کاست) و غیر مجاز بودن. یعنی دولت از این موسیقی حمایت نمیکند.

به پیشنهاد شرتو؛ نام موضوع ماه دی 85 “نوای بی جواز” ثبت شد و امیدواریم مورد توجه نویسندگان قرار بگیرد.

–

در همینجا لازم از است استقبالی که از موضوع ماه گذشته شد تشکر بکنیم و به زودی طرح و بحث و تحلیل این