بالاخره چاوشی هم مجاز شد و اولین آلبوم رسمی اش منتشر شد. باز هم می خواهم آلبومی از محسن چاوشی را بررسی کنم؛ از دید یک هوادار که با موسیقی به عنوان یک شنونده خوب آشناست. آنقدر حرف برای گفتن زیاد، آنقدر آلبوم بحث برانگیز و آنقدر مقدمه طولانی است که لازم شد این مطلب را در چند بخش منتشر کنم. به هر حال چیزی که از وبلاگنویسی هرگز یادم نمی رود مختصر و مفید نوشتن است. (هر چند که اغلب اوقات خود وبلاگنویسی فراموشم می شود!)

خوب، حالا ببینیم از بهمن ۸۵ تا حالا که یه شاخه نیلوفر درحال فروش است چه شد و چه گذشت:

سال ۸۶ سالی آرام و کم حاشیه برای چاوشی بود و به غیر از ماجرای عرضه غیر قانونی فیلم سنتوری و متعاقب آن شنیده شدن دو آهنگ دیگری که چاوشی برای این فیلم ساخته بود، همه چیز به خوبی و خوشی پیش رفت. اگر به یاد داشته باشید آهنگ خیانت دو ورژن داشت که یکی ازآنها در فیلم سنتوری پخش شد. آهنگ سنگ صبور هم در سال ۸۵ لو رفته بود. دو آهنگ دیگر فیلم سنتوری به نامهای زخم و با هم بودن هستند که خواننده آهنگ شاد با هم بودن یکی ازترانه سرایان چاوشی است به نام امیر ارجینی!

گرچه از لحاظ تعداد کارهای لو رفته، سال ۸۶ سالی کم دردسر بود ولی پخش سنتوری و شنیده شدن آهنگهای چاوشی تاثیر بسیار زیادی در ۱- افزایش شنونده و ۲- توقعات شنونده گذاشت. تاثیری که در مورد آن در قسمتهای آینده بیشتر خواهم نوشت.

سال ۸۶ تمام شد و سال ۸۷ آغاز. ناگهان سیلی از آهنگهای چاوشی وارد وب شد و اضطرابی عجیب بر هواداران حاکم!
تمام سعی چاوشی بر این بود تا آهنگی به بیرون درز نکند و روند اخذ مجوز دچار وقفه نشود. ظرف مدت ۵ ماه آهنگهای زیر لو رفتند:

۱-تبر (آهنگی مشترک از چاوشی وامید آمری که بدون اجازه چاوشی پخش شد.)

۲- صندلی انتظار

۳- دروغ

۴- هق هق (خواهران مکرم شدیداً به چاوشی حمله کردند و او را متهم به دزدی این ترانه کردند .)

۵- تئاتر زندگی (ماکتی که چاوشی برای فرزاد فرزین ساخت و تحت عنوان بازیگر در آلبوم شوک قرار دارد و به صورت مجاز پخش شده است و در دسترس خریداران می باشد .)

۶- روزهای بی آغاز

۷- دلگیرم از او

۸- توی شهری که تو نیستی

۹- کاری نکن دوباره مجنون شم

۱۰- نرگس بیمار (شخصی به نام علی جعفری با ضبط صدای خود روی این ۳ آهنگ قصد داشت وانمود کند که با چاوشی همکاری کرده است!)

۱۱- تو ناز می کنی(تنها چند هفته پیش از انتشار آلبوم لو رفت و نفسها را در سینه حبس کرد.)

کار به آنجا رسید که بعضی از سایتها تعدادی از این آهنگها را تحت عنوان آلبوم جدید نرگس بیمار عرضه کردند!

سرانجام پس از پایان ماه رمضان، لحظه شماری برای انتشار آلبوم شروع شد و با وجود اعلام ۲۰ مهر به عنوان روز موعود، مسئولان شرکت آوای باربد که وظیفه پخش آلبوم را بر عهده دارند، تصمیم گرفتند که برای اجابت درخواستهای پیش بینی نشده و بیش از حد توزیع کنندگان محلی و ضبط و چاپ فوق العاده، آلبوم را رسماً در ۲۳ مهر عرضه کنند.

در قسمتهای بعدی مطلبم ابتدا آلبوم را مرور می کنم و بعد سعی میکنم به حواشی و پیامدهای انتشار یه شاخه نیلوفر بپردازم.

قبل از اینکه این مقدمه رابه انتها برسانم در مورد پخش آهنگها توسط یاهو پلیر توضیح مختصری بدهم:

برای اجرای فایلهای صوتی از مدیا پلیر یاهو و پلاگین وردپرس آن استفاده کرده ام. (باتشکر از زحمات بی دریغ مهدی!) با کلیک روی ، فایل مورد نظر در پلیری به شکل زیر اجرا می شود:

برای امتحان می توانید به آهنگ وقتی نیلوفر در اومد گوش کنید که چند ماه پیش از انتشار یه شاخه نیلوفر توسط یکی از هواداران چاوشی اجرا شده است.

این نوشته بخشی از مطالبی در مورد محسن چاوشی بود.

• محسن چاوشی: کشف تازه
• محسن چاوشی: “نفرین”
• محسن چاوشی: “خودکشی ممنوع”
• محسن چاوشی: “لنگه کفش”
• محسن چاوشی: “متاسفم”
• محسن چاوشی: سایر آهنگها
• تقلای پرواز (بخش اوّل)
• تقلای پرواز (بخش دوم)
• تقلای پرواز (بخش سوم)
• تقلای پرواز (بخش چهارم)

آلبوم «یه شاخه نیلوفر» محسن چاووشی آمد و خیلیها هیجان زده شدند و برخی نیز آب سردی روی سرشان ریخت. متاسفانه از همان هفته‌های قبل که تک آهنگ تاپ این آلبوم روی اینترنت سایت به سایت چرخید و من هم شنیدم، کمی «ناقص» به ذهنم رسید. ترانه‌ی بسیار ضعیف و بی‌معنی آقای حسین صفا؛ بزرگترین ضعف این تک آهنگ بود و به عنوان یک شنونده معمولی به من ربطی نداشت. چرا که من انتخابگر هستم و محسن تولید کننده. حق انتخاب با من است، یا خوشم میاد یا نمیاد. دلیلی نداره هنرمند محبوب رو زیر سئوال ببرم.
ولی آلبوم کاملش که اومد به نظرم رسید نباید نشست و واقعا جا دارد از هنر شعر و «ترانه» این مملکت یادی بشود. چرا که شنونده از کسی که با زحمت و خون دل لقب هنرمند میگیرد انتظاری فراتر از تولید صرف دارد. هنرمند همیشه باید رو به ترقی باشد.
به نظر حقیر که یک شنونده هستم و به هنر این مملکت علاقه دارم و دنبالش میکنم این آلبوم موسیقی از محسن چاووشی بعید بود و چند ضعف عمده به آن وارد میدانم:

یک)‌ تیغ برنده «خودسانسوری» که بالای سر موسیقی و فراز و فرودهای تند آن است، مانع شده‌است که سازهای محسن چاووشی به سبک همیشگی خودش و با فراغ بال به رقص موسیقیایی خود بیایند و با فراز و فرودهای به جای خود عمق درون آدم را تکان بدهند. تکان نمیدهد. (ساندترک سنتوری، روح رو تکون میداد)

دو) ضعف مطلق ترانه‌ها. تک آهنگ تاپ این آلبوم صاحب ترانه‌ای کاملا بی‌معنی است. جمله خبری «تو ناز میکنی / من ناز میکشم» چه ارزش شعری دارد؟ چه هنری یا چه ویژگی توش هست؟ چی رو میخواد بگه؟ یک میلیون ساله که معشوق ناز کرده و عاشق ناز کشیده. خوب که چی؟
متن کامل این ترانه اینه:

تو ناز میکنی / من ناز میکشم
این منطق کیه؟ / انگار پیش تو فرقی نمیکنه
کی عاشق کیه؟
روح تو مریمه / چشم تو نرگسه / دست تو نسترن / روح تو / دست تو / چشم تو / عشق من / گلخونه منه / گلخونه منه
وقتی که خاطره / غمگینه تا هنوز / تو خونه منه
یعنی که بارغم / بی تو شبانه روز / رو شونه منه
غم بار عشقتو / رو دوش می کشم / پا پس نمی کشم
با این خیال پوچ / که چشمهای تو / دیونه‌ی منه

آیا شما این متن «بی معنی» را به عنوان ترانه قبول میکنید؟

سه) غرق شدن در غم و شاید هم خدای نکرده چیزهای دیگر، صدای محسن را به شدت پایین آورده و در آهنگ شماره یک آلبوم کاملا داره خارج میزنه. مثلا این یک تکه «یه شاخه نیلوفر» را گوش کنید. کجاست آن صدای برنده‌ی محسن چاووشی؟

نکته :مجوز و مجوز کشی برای هنر؛ هنر ما را به قهقرا برد. آنها بیدار نیستند.

و تنها نقطه قابل توجه این آلبوم که دور از انصاف است که نگویم طراحی روی کاور آن است. کار خوبی شده. ولی متاسفانه اون هم مرتبط به موضوع نیست. شاخه نیلوفر اسم آلبوم هست و یک  آهنگ هم به این اسم هست ولی کاور، مردی رو به آسمان آبی متلاطمی است که بالهایی در حال زایش به روی کمرش می‌بینیم. این کاور برای آلبوم فرضی «مردی برای پرواز» بهتر نبود؟

– مرتبط:
دو سال پیش در همین وبلاگ، کبریا، مطالبی در مورد معرفی و بررسی آثار محسن چاووشی (در مجموعه موسیقی زیرزمینی) دارد.

– توضیح:
* تیترمطلب وام گرفته از مجله تایم / Is God Dead?

آهنگهایی از محسن چاوشی، علاوه بر آنچه که در قالب آلبوم ارائه شد، در وب منتشر شده که در ۳ دسته به آنها نظری می اندازیم:

1. دسته ای از آهنگها کیفیت مناسبی دارند و در فاصله زمانی خودکشی ممنوع و لنگه کفش ساخته شده اند: شعر سپید (امیر ارجینی)، سه شنبه ها (حسین صفا)، تهمت ناروا (امیر ارجینی)، غزلخون (مریم حیدرزاده) و نشکن دلمو (محسن یگانه) که از میان این آهنگها، نشکن دلمو حاصل همکاری محسن چاوشی، محسن یگانه و حامد هاکان است و بسیار معروف شد. تنها آهنگی که به میل و اراده محسن چاوشی در وب منتشر شد، راه کربلاست که به مناسبت محرم ۱۳۸۴ اجرا شد و با سبک تکنوحه که در آن “حسین…حسین…” جایگزین اوپدیس اوپدیس شده (!) زمین تا آسمان فرق می کند و برای شنوندگان این نوع آهنگها حرفی جدید و سبکی وزین ارائه می کند.
2. دسته ای دیگر از آهنگها، ماکتهایی هستند که برای خوانندگان دیگر ساخته شده اند و قرار بر انتشار آنها نبوده است. این دسته از آهنگها از کیفیت پایین و بعضاً ترانه های منفی برخوردارند. یکی از دلایل قطع همکاری محسن چاوشی و حامد هاکان، تفاوت اهداف آنها بود به گونه ای که حامد هاکان هیچ تقلایی برای دریافت مجوز نمی کرد درصورتیکه تمام سعی محسن چاوشی، گرفتن مجوز است. به همین دلیل، همکاری با حامد هاکان و شراکت در سبک خاص او در نهایت به ضرر محسن چاوشی تمام می شد. قاتل حرفه ای، قید منو دیگه بزن و دل از جمله این آهنگها هستند. به بخشی از آهنگ قاتل حرفه ای گوش کنید:

[audio:http://doxdo.net/wp/wp-content/uploads/2007/01/ghatele-herfeii.mp3]

3. به تازگی ۵ آهنگ از محسن چاوشی منتشر شده که گویا یکی از آنها (سنگ صبور) جزو کارهایی است که برای فیلم علی سنتوری ساخته شده اند. به نظر می رسد که این آهنگها در فاصله زمانی لنگه کفش و متاسفم ساخته شده باشند: سنگ صبور، خودفریبی (شاید جوابی به آهنگ نفرین باشد)، نمی تونم ، صفا و رفیق خوب. هر پنج آهنگ به نسبت کارهای دیگر از کیفیت مناسبی برخوردارند ومضمون آنها مشابه آهنگهای دو آلبوم آخر است.

این نوشته بخشی از مطالبی در مورد محسن چاوشی بود.

• محسن چاوشی: کشف تازه
• محسن چاوشی: “نفرین”
• محسن چاوشی: “خودکشی ممنوع”
• محسن چاوشی: “لنگه کفش”
• محسن چاوشی: “متاسفم”
• محسن چاوشی: سایر آهنگها
• تقلای پرواز (بخش اوّل)
• تقلای پرواز (بخش دوم)
• تقلای پرواز (بخش سوم)
• تقلای پرواز (بخش چهارم)

البته موزیک مناسبتی یک ایراد بزرگ داره؛ تارخ مصرف داره. مثلا اگر یادتون باشه دو تا از رپرها سر ماجرای زهرا امیر ابراهیمی آهنگی خوندن با عنوان CD رو بشکن که در جای خودش مورد استقبال واقع شد از روی کنجکاوی یا علاقه. ولی الان دیگه کسی به اون آهنگ گوش نمی‌ده. از نقطه نظر شخصی من موزیک رپ ماندگار نیست و زود گوش از شنیدن‌ش خسته می‌شه. من ساعت‌ها میتونم الهه‌ی ناز رو بشنوم اما دو بار هیپ هاپ شنیدن در بهترین شرایط حوصله‌مو سر می‌بره. مسلما این بیشتر به شخصیت و سلیقه شنونده وابسته‌ست.

اول بشنویم نظر یک رپر ایرانی درباره‌ی کاری که می‌کنه چیه! ترانه‌ی احساس من از دامون اچ آی وی در آلبوم بی حیا بازی:

 [audio:http://doxdo.net/wp/wp-content/uploads/2007/01/damoon-hiv-bee-hayaa-baazi-3-ehsase-man.mp3]

حالا که بحث دامون شد تنوع موضوعی توی کارهاش به نظرم جالبه! غیر از اینکه بعضی از ترانه‌هاش فقط حاوی الفاض رکیک هستند و به نوعی شاید تخلیه روانی خواننده باشند از طرفی متن‌هایی دیگه‌ای مثل خودکشی رو میخونه که راست یا دروغ، موضوع خودکشی خودش رو مطرح می‌کنه و یا خوندن چند آیه از سوره‌ی بقره به سبک هیپ هاپ! 

 خشونت کلامی که در این ترانه‌ها نهفته‌ست خودش رو در برخی ویدئوهای ساخته شده هم نشون می‌ده. برای مثال ببینید ویدئوی Loveless رو از گروه ۰۱۱۱ که اتفاقا از شبکه‌ی IranMusic پخش شد اولین بار:

یا قمه کشی توی ویدئوی تریپ ما از هیچکس!

ماجرای نامگزاری این گروه‌ها هم جالبه از وقتی هیچکس کارهاش رو تحت نام ۰۲۱ ارائه داد که نمادی از تهران بود؛ گروه های دیگه هم این رو به عنوان یک سبک نام‌گذاری پذیرفتند و بعضی‌هاشون با توجه به این‌که از چه شهری بودند پیش‌شماره همون شهر رو به عنوان نام گروه انتخاب کردند! تو این سایت میتونید برخی از انواع و اقسام اسم‌ها رو ببینید.

مجال پرداختن به همه‌ی این گروه‌ها نیست برای حسن ختام هم ترانه‌ی آماده باش رو از گروه زدبازی لینک می‌کنم که یه جورایی مناسب حال و هوای این روزها و بحث جنگ و حمله‌ی آمریکاست!  

جدیدترین آلبوم محسن چاوشی، متاسفم است که در سال ۱۳۸۵ ساخته شد و تا آخرین مراحل دریافت مجوز پخش نیز پیش رفت تا آنجا که جلدی حرفه ای نیز برای آن طراحی شد اما مانند آلبومهای قبل، تمام آهنگها به بیرون درز کرد ومتاسفانه، متاسفم نتوانست رسماً و قانوناً پخش شود. با این وجود برخی از فروشگاههای محصولات فرهنگی این آلبوم را به صورت غیر رسمی به فروش رساندند؛ شاید سرنوشت متاسفم از این لحاظ با ۳ آلبوم دیگر متفاوت باشد. ضبط آلبوم در استودیوی حرفه ای و شایعه شکایت ترانه مکرم از محسن چاوشی بر سر درج نکردن نام وی بر روی جلد آلبوم، نشانه هایی از امید عوامل دست اندرکار این آلبوم برای پخش مناسب و مجاز آن است. علاوه بر ارجینی و صفا، ترانه مکرم و یاها کاشانی نیز از ترانه سرایان این آلبوم هستند. شهاب اکبری تنظیم کننده جدید آلبوم است که سبکی متفاوت از رضا فوادیان دارد و به همین دلیل، نوع افکتهای به کار رفته روی صدای خواننده، کاملاً تغییر کرده که این تغییر باعث تعجب شنوندگان شد. گویا در این آلبوم صدای خواننده به اصل نزدیکتر است.

آلبوم متاسفم شامل آهنگهای زیر است:

• عروس من
• نفس بریده
• ابرای پائیزی
• خیانت
• کم تحملم
• متاسفم
• گل سر
• پرنده
• فلسطین

شاید غیرعادی ترین آهنگ محسن چاوشی از آغاز خوانندگی تاکنون، عروس من باشد که با همکاری دی جی عابد و به صورت دوزبانه (انگلیسی و فارسی) اجرا شده که برای شنوندگان کارهای محسن چاوشی کاملاً دور از انتظار است. تنها آهنگ شاد آلبوم است که پخش رسمی آن واقعه ای می بود حیرت انگیز! خوشبختانه در متاسفم، مانند لنگه کفش، خبری از آهنگهای ریتمیک نیست.

گویا جنجال و حاشیه همزاد آثار محسن چاوشی هستند. آهنگ بسیار زیبای نفس بریده که شاید محبوبترین آهنگ آلبوم باشد، با ترانه ای بسیار زیبا از محسن چاوشی و همخوانی محسن یگانه و فرزاد فرزین اجرا شده است. چند ماه پس از پخش این آهنگ، نسخه ای دیگر (احتمالاً اتود) از نفس بریده پخش شد که در آن محسن چاوشی و محسن یگانه ترانه ای را اجرا می کنند که بانسخه نهایی تفاوتهای آشکاری دارد. نسخه نهایی، هم در ترانه و هم در میزان حضور خوانندگان مهمان تفاوتهای زیادی با نسخه ابتدایی آن دارد به شکلی که از محسن یگانه در نفس بریده نهایی تنها سایه ای باقی مانده و حضور فرزاد فرزین بسیار پررنگ است. این آهنگ از آهنگهای مورد علاقه من در این آلبوم است. به بخشی از آهنگ ابتدایی گوش کنید:

[audio:http://doxdo.net/wp/wp-content/uploads/2007/01/nafas-borideh.mp3]

به همان بخش در نسخه نهایی گوش کنید:

[audio:http://doxdo.net/wp/wp-content/uploads/2007/01/nafas-borideh_new.mp3]

ابرای پائیزی اثری است از امیر ارجینی که طبق روال متداول ترانه سرا، سوز و گداز و دلتنگیهای یک تنها را با همراهی ویولن و گیتار و پیانو بازگو می کند. این آهنگ، آغازگر سلسله آهنگهای غمبار آلبوم است؛ آلبومی که اندوهناکتر از تمام آلبومهای پیشین است.

محسن چاوشی برای فیلم علی سنتوری – گویا در جشنواره امسال، این اثر مهرجویی با عنوان سنتوری نمایش داده می شود – چندین آهنگ ساخته که یکی از آنها خیانت است. دو نسخه متفاوت از این آهنگ ساخته شده که یکی برای فیلم و دیگری برای آلبوم تنظیم شده است. معتقدم ترانه خیانت کیفیت پائینتری از سایر ترانه های این آلبوم دارد. شایعه شکایت ترانه مکرم از محسن چاوشی بر سر نام نبردن از او بر روی جالد آلبوم از حاشیه های پیرامون این آهنگ است. به بخشی از نسخه مخصوص فیلم گوش کنید:

[audio:http://doxdo.net/wp/wp-content/uploads/2007/01/khianat_movie.mp3]

به بخشی از نسخه مخصوص آلبوم گوش کنید:

[audio:http://doxdo.net/wp/wp-content/uploads/2007/01/khianat.mp3]

بهتر است در تصمیمم تجدید نظرکنم و غیرعادی ترین آهنگ محسن چاوشی را کم تحملم بدانم. اجرای بدیع محسن چاوشی، ترانه شدیداً حسّی و تلخ و پر لابه حسین صفا و تنظیم عالی شهاب اکبری از کم تحملم آهنگی ساخته اند که با وجود غم سنگین آن، شما را مدام وسوسه می کند تا دوباره به آن گوش دهید. یکی دیگر از آهنگهای منتخب من در این آلبوم. این بخش از آهنگ از شنیدنی ترین هاست:

[audio:http://doxdo.net/wp/wp-content/uploads/2007/01/kam-tahammolam.mp3]

متاسفم آهنگی است که نام آلبوم از آن گرفته شده، بنابراین لازم است که به ترانه آن بیشتر دقت شود. شاید متاسفم داستان آنچه که تاکنون بر سر خواننده آمده باشد. اگر ریتم این آهنگ تند نبود، کل آلبوم به غمنامه تبدیل می شد!

تا به حال برای مادر آهنگهای زیادی ساخته شده است ولی گل سر از لحاظ مضمون با آنچه که تا به حال شنیده بودم زمین تا آسمان فرق می کند. گفتگوی خیالی فرزندی با مادرش درباره آنچه که پدر و نامادری اش بعد از مرگش با او می کنند. ترانه یاها کاشانی بسیار تاثیرگذار و طبعاً جگرسوز است. یکی از ویژگیهای کارهای محسن چاوشی بدیع بودن است که در این آهنگ به خوبی خود را نشان می دهد. یکی دیگر از آهنگهای مورد علاقه ام. تصویرهای این ترانه را از دست ندهید!

پرنده، ترانه ای دیگر از امیر ارجینی است که در سوگ برادر کوچکش خوانده است و اجرای خوب چاوشی در انتقال حس ترانه سرا موفق بوده است.

تاثیر پذیری از وقایع جهانی در آهنگ فلسطین خود را نشان می دهد. یکی از نکات جالب این آهنگ، اجرای گیلکی محمد جاسمی در ابتدای آهنگ است که آن را از نمونه های مشابه متمایز می کند. نکته جالب دیگر حذف این آهنگ از صفحه مخصوص آلبوم متاسفم در سایت ایورلد رکوردز است که داوطلبانه (!) این آلبوم را به بهای ۱۴٫۹۹ دلار به فروش می رساند.

این نوشته بخشی از مطالبی در مورد محسن چاوشی بود.

• محسن چاوشی: کشف تازه
• محسن چاوشی: “نفرین”
• محسن چاوشی: “خودکشی ممنوع”
• محسن چاوشی: “لنگه کفش”
• محسن چاوشی: “متاسفم”
• محسن چاوشی: سایر آهنگها
• تقلای پرواز (بخش اوّل)
• تقلای پرواز (بخش دوم)
• تقلای پرواز (بخش سوم)
• تقلای پرواز (بخش چهارم)

بعد از درز آلبوم خودکشی ممنوع، تلاشهای محسن چاوشی صرف ارائه کارهایی قویتر و سعی بیشتر در مراقبت از آنها و گرفتن مجوز شد تا جائیکه اخذ مجوز برای آلبوم لنگه کفش هدف اصلی محسن چاوشی شده بود. همه منتظر پخش رسمی این آلبوم بودند تا اینکه بالاخره لنگه کفش نیز مانند دو آلبوم قبلی، در سال ۸۴، به بیرون درز کرد و در دسترس مردم قرار گرفت. تفاوت اساسی این آلبوم با آلبومهای قبل، تشکیل یک مثلث بود: محسن چاوشی، امیر ارجینی و حسین صفا. تمامی ترانه های این آلبوم از امیر ارجینی و حسین صفاست و فضای این آلبوم نسبت به آلبومهای قبل مثبت تر است. همانند آلبوم قبل، رضا فوادیان تنظیم کننده این آلبوم است و ضبط آن در استودیوی خانگی انجام شده است.

آلبوم لنگه کفش شامل آهنگهای زیر است:

• لنگه کفش
• بچه های اهواز
• تنگ بلوری
• عشق دو حرفی
• خاطره های مرده
• کوچه هم تموم نشه
• گیسو طلا

به نظر من لنگه کفش یکی از جذابترین آهنگهای چاوشی است. تلفیقی از ترانه خوب و مثبت، دیدی اجتماعی، شروعی گیرا و ریتم مناسب، از لنگه کفش آهنگی ساخته که کاملاً مناسب افتتاح آلبوم است و تغییر فضای این آلبوم را نسبت به آلبومهای پیشین به خوبی نشان می دهد. این آهنگ (مخصوصاً ابتدای آن) از آهنگهای مورد علاقه من در این آلبوم است.

بچه های اهواز نیز آهنگی در وصف و ستایش سرزمین مادری خواننده است که یه همراه فضایی امید بخش، حتماً مورد پسند خوزستانی ها قرار می گیرد.

تنگ بلوری و عشق دوحرفی ترانه هایی از امیر ارجینی هستند که علیرغم عاشقانه بودن آنها و پرهیز از فضای منفی، سوزناکند و به همراه ریتم کند موسیقی و اجرای محزون چاوشی، دوقلوهای رمانتیک این آلبوم را تشکیل می دهند.

خاطره های مرده آهنگی است که قبلاً نیز توسط محسن چاوشی اجرا شده بود و با تنظیم مجدد آن، بار دیگر مشخص شد که محسن چاوشی هدف خود را شناخته و برای گرفتن مجوز حاضر به اصلاح کیفی آهنگها خود نیز هست. به بخشی از آهنگ اصلاح نشده گوش کنید:

[audio:http://doxdo.net/wp/wp-content/uploads/2007/01/km.mp3]

به همان بخش در آهنگ نهایی گوش کنید:

[audio:http://doxdo.net/wp/wp-content/uploads/2007/01/km_new.mp3]

کوچه هم تموم نشه یکی دیگر از آهنگهایی است که می پسندم. عاشقانه ای دلنشین، مناسب شبهای بهاری شما!

آخرین آهنگ مورد علاقه من و این آلبوم، گیسو طلاست که با ترانه بسیار زیبای حسین صفا و ریتمی عالی، شما را به یاد عسل بانوی سیاوش قمیشی می اندازد.

این نوشته بخشی از مطالبی در مورد محسن چاوشی بود.

• محسن چاوشی: کشف تازه
• محسن چاوشی: “نفرین”
• محسن چاوشی: “خودکشی ممنوع”
• محسن چاوشی: “لنگه کفش”
• محسن چاوشی: “متاسفم”
• محسن چاوشی: سایر آهنگها
• تقلای پرواز (بخش اوّل)
• تقلای پرواز (بخش دوم)
• تقلای پرواز (بخش سوم)
• تقلای پرواز (بخش چهارم)

خودکشی ممنوع، دومین آلبوم محسن چاوشی است که در سال ۱۳۸۳ ساخته شد و گرچه به معروفیت و محبوبیت نفرین نیست ولی با معرفی مضامین نو و ارائه ترانه های اجتماعی و مذهبی، همچنان جنجالی و پرحاشیه است. با انتشار این آلبوم، چهره ونام محسن چاوشی، حداقل در وب، تثبیت شد و هویت مشخصی پیدا کرد. دیگر اثری از ترانه های مریم حیدرزاده در این آلبوم دیده نمی شود و در عوض ترانه سرایی جدید به نام امیر ارجینی با محسن چاوشی همکاری می کند. تنظیم و صدابرداری آلبوم نیز بر عهده رضا فوادیان است تا همّ و غمّ محسن چاوشی بیشتر صرف آهنگسازی و خوانندگی شود.

آلبوم خودکشی ممنوع شامل آهنگهای زیر است:

• خودکشی ممنوع
• آهای خبر نداری
• امام رضا
• حسرت خیس
• کلاف
• صبوری
• تو و فاصله
• بانوی من
• خشخاش

خودکشی ممنوع، نخستین و جنجالی ترین آهنگ این آلبوم است. ترانه مکرم، در اولین همکاری خود با محسن چاوشی، اثری ارائه داده که روایتگر آخرین لحظات زندگی عاشقی است که قصد خودکشی دارد. با وجود اینکه کلیت آهنگ و ترانه در جهت ذمّ خودکشی نیست، ولی هم نام آلبوم و هم نام آهنگ خودکشی ممنوع است. جالب اینجاست که دو نسخه از این آهنگ در وب منتشر شد که در نسخه دوم، شاید به امید اصلاح تم آهنگ و دریافت مجوز انتشار، قسمتی عجیب و بی نظیر (!) اضافه شده تا از بار منفی آهنگ کاسته شود. گوش کنید:

[audio:http://doxdo.net/wp/wp-content/uploads/2007/01/khodkoshi-mamnoo.mp3]

نامتعارف بودن این آهنگ انگیزه ای شد تا طرفداران محسن چاوشی برای این آهنگ کلیپی بسازند که در آن شخصی به عنوان خواننده ایفای نقش کرده و لحظات جالبی خلق می شود (!) تماشا کنید:(حدود ۴٫۵ مگ)

تنها آهنگ شاد و ریتمیک این آلبوم، آهای خبر نداری است که ترانه آن را محسن یگانه سروده است. این نوع آهنگها، به نظر من، به جنس صدای چاوشی نمی خورد؛ با این وجود از لیلی و مجنون آلبوم نفرین بهتر ساخته شده است.

امام رضا، پس از غریب مادر، دومین آهنگ مذهبی محسن چاوشی است که بیانگر تعلقات مذهبی خواننده است، هر چند این امکان نیز وجود دارد که خواننده به قصد جذب مخاطبان بیشتر و یا تسهیل در دریافت مجوز، چنین آهنگهایی را اجرا می کند. امام رضا نیز مانند غریب مادر از ترانه ای جالب و صمیمی برخوردار است که نمایانگر دید متفاوت ترانه سرا به این مقوله است.

حسرت خیس، یکی از ترانه های مورد علاقه من در این آلبوم، برادر دوقلوی فاصله است که علاوه بر اجرا، ترانه آن نیز سروده محسن چاوشی است. دقت زیادی لازم نیست تا شباهتهایی با سیاوش قمیشی در نحوه اجرای این آهنگ یافت شود.

کلاف، صبوری، تو و فاصله و بانوی من کارهایی هستند که هر چند با احساس و زیبا سروده و خوانده شده اند ولی فاقد ویژگیهایی منحصر به فرد می باشند. مضمون عاشقانه و رمانتیک این آهنگها، وجه اشتراک آنهاست، هر چند تنظیم آنها، مخصوصاً در تو و فاصله، با یکدیگر تفاوتها دارد. شخصاً بانوی من را به دلیل ترانه بسیار زیبای آن به سایر آهنگها ترجیح می دهم.

بعد اجتماعی آلبوم خودکشی ممنوع با آهنگ خشخاش تکمیل می گردد. همانطور که از نام آهنگ بر می آید، تم اصلی، نفی مواد مخدر است. مصرف کننده قربانی این ماجراست و تولید کننده مورد عتاب قرار گرفته است.

این نوشته بخشی از مطالبی در مورد محسن چاوشی بود.

• محسن چاوشی: کشف تازه
• محسن چاوشی: “نفرین”
• محسن چاوشی: “خودکشی ممنوع”
• محسن چاوشی: “لنگه کفش”
• محسن چاوشی: “متاسفم”
• محسن چاوشی: سایر آهنگها
• تقلای پرواز (بخش اوّل)
• تقلای پرواز (بخش دوم)
• تقلای پرواز (بخش سوم)
• تقلای پرواز (بخش چهارم)

نفرین در سال ۱۳۸۲ و با ترانه هایی از حسین صفا، مریم حیدرزاده، حمید مصدق و محسن چاوشی در استودیوی خانگی و با صدابرداری و تنظیم محسن چاوشی ساخته شد. صدای محسن چاوشی و نحوه خواندن بعضی از ترانه ها شبیه به سیاوش قمیشی بود که صد البته در معرفی و معروف شدن محسن چاوشی بسیار موثر بود. البته در معروفیت صدا تا نام! مدتها شایع بود که خواننده این آهنگها مجتبی کبیری است که بعدها مشخص شد که با وجود شباهت بیشتر صدای وی به سیاوش قمیشی، از خلاقیت کمتری نسبت به محسن چاوشی برخوردار است.

آلبوم نفرین شامل آهنگهای زیر است:

• نفرین
• کفتر چاهی
• فاصله
• مرگ
• لیلی و مجنون
• راه دشوار
• مسافر
• غریب مادر

گل سرسبد (!) آهنگهای این آلبوم و حتی تمام آهنگهای چاوشی تا کنون، نفرین است که به معنای واقعی کلمه یک مگاهیت است! با وجود اینکه چاوشی بعدها از خواندن این آهنگ ابراز پشیمانی کرد ولی به دلیل بی سابقه بودن چنین ترانه و لحنی پس از انقلاب، هنوز هم به عنوان معرف محسن چاوشی شناخته می شود.

آن روزها من به اندازه امروز، مطالعه شعر و ترانه نداشتم و انتخاب این شعر هم شاید به دلیل همین بی‌تجربگی بود. گذشته از آن اگر کسی واقعاً طرف مقابلش را دوست داشته باشد، هیچ‌وقت نفرینش نمی‌کند.

علاوه بر این، من معتقدم که فضای تیره و سیاه این ترانه بسیار مناسب یک کلیپ به یاد ماندنی است تا صحنه هایی را به تصویر بکشد که در وحشتناکترین کابوسهایمان می بینیم.

یکی از حاشیه های جالب پرامون کارهای محسن چاوشی، انتخاب نامهای گوناگون برای آلبومهای ابتدایی او بود. کفترچاهی، در کنار عاقبت عشق،  یکی از نامهایی بود که بر این آلبوم گذاشته شد. شاید قوت این اثر و ترانه زیبای آن باعث این شد تا در غیاب پخش رسمی، علاقمندان خود چنین تصمیمی بگیرند. شاید همین امر هم سبب شد تا کار به طراحی روی جلد آلبوم هم برسد!!

یکی از آهنگهای مورد علاقه من در این آلبوم، فاصله است که در کنار آهنگ زیبایی که دارد، نشاندهنده ذوق محسن چاوشی در ترانه سرایی هم هست.

مرگ، از آثار متفاوتی است که زیبایی خود را تا حد زیادی مرهون شعر زیبای حمید مصدق است. نام آهنگ نیز بسیار رک است!

صدای محسن چاوشی، به نظر من، از جنس صداهایی نیست که مناسب آهنگهای شاد باشد. اگر این عدم تناسب با ترانه ای ضعیف هم همراه شود، ملغمه ای به نام لیلی و مجنون از آب در می آید.

شاید عاشقانه ترین آهنگ این آلبوم، راه دشوار باشد که به سادگی شنونده را جذب می کند. ترانه بسیار زیبای مریم حیدرزاده در کنار اجرای پر حس خواننده از عوامل موفقیت این آهنگ است.

شاید شما هم مثل من از شنیدن آهنگهای مخصوص عزاداری لذت نبرید. اما اگر ترانه ای بی هیاهو و با تنظیمی سر راست در کنار اجرایی نسبتاً وزین، غریب مادر را بسازند، شاید پس از یک بار شنیدن هوس شنیدن دوباره آن را بکنید.

این نوشته بخشی از مطالبی در مورد محسن چاوشی بود.

• محسن چاوشی: کشف تازه
• محسن چاوشی: “نفرین”
• محسن چاوشی: “خودکشی ممنوع”
• محسن چاوشی: “لنگه کفش”
• محسن چاوشی: “متاسفم”
• محسن چاوشی: سایر آهنگها
• تقلای پرواز (بخش اوّل)
• تقلای پرواز (بخش دوم)
• تقلای پرواز (بخش سوم)
• تقلای پرواز (بخش چهارم)

الهی سقف آرزوت خراب بشه روی سرش / بیای ببینی که همه حلقه زدن دورو ورش

سال ۸۳ بود. از سفری بر می گشتم و این آهنگو شنیدم. تا اون موقع شاگرد راننده هیچ اتوبوسی این آهنگو نگذاشته بود و برای اولین بار بود که این آهنگو می شنیدم. فقط یک آهنگ جدید نبود؛ یک فضای جدید بود و یک حس جدید. هم از طرف من و هم از طرف او. منی که تا اون موقع اصلاً اهل موسیقی زیرزمینی نبودم، – البته بعداً فهمیدم که کاراش زیرزمینیه، شایع شده بود که خواننده این آهنگ مجتبی کبیریه!- برای شناختن هویت خواننده این آهنگ، همه سوراخ سمبه های این زیر زمینو گشتم تا به خودش رسیدم: محسن چاوشی، متولد ۵۸، زاده در خرمشهر، ساکن تهران.

چی شد که به محسن چاوشی و کارش علاقمند شدم؟ چندین دلیل داره که براتون شرح میدم ولی قبلاً لازمه که بگم من هیچ ادعایی در مورد شناخت و تحلیل موسیقی ندارم و هر چیزی که از این به بعد می خونین فقط و فقط از درون ذهن یک شنونده که پیگیر کارهای محسن چاوشیه تراوش می کنه و در معرض قضاوت شما قرار می گیره.

موسیقی لس آنجلس برام تازگیشو از دست داده بود و دیگه طبع تنوع طلب و متفاوت خواهم رو ارضاء نمی کرد. همش عشق. همش ایران ایران. تموم. دیگه صداها روح و احساس نداشتن. من هم دیگه چندان توقعی از لس آنجلس نداشتم. از طرف دیگه موسیقی مجاز برام یک حالت توهین آمیز داشت. آدمایی که باید طوری می خوندن تا مجوز بگیرن. یک قالب معین انگار تعیین شده بود. مثل اینکه صداها و آهنگها همه از یک مایه ساخته شده بودند. اما این صدا حرف جدیدی می زد. مضمون متفاوتی رو ارائه می کرد. تازه بود و تلخ. نو بود و غمناک. این صدا شبیه بود ولی شبیه خوان نبود. شاید از بین تمام صداهای شبیه سیاوش قمیشی، صدای محسن چاوشی از همه کمتر به او شبیه بود. سبک کار هم فرق می کرد. مدرن بود. کامپیوتری بود. پر از افکت. هر چی که بود، صدا و سیمایی نبود!

محسن چاوشی در ابتدای راه با دو خواننده دیگر همکاری می کرد: محسن یگانه (تصویر سمت چپ) و حامد هاکان (تصویر سمت راست). چاوشی هنوز هم گاه و بیگاه با یگانه همکاری می کنه ولی روابطش با حامد هاکان – حداقل از لحاظ کاری – قطع شده.

از آلبومهای ۴ گانه محسن چاوشی، ۳ آلبوم در استودیوی خانگی ضبط شده و آلبوم آخر در یک استودیوی حرفه ای به نام آفاق ضبط شده است. تنظیم کننده  آلبوم اول خود محسن چاوشی بود؛ آلبومهای دوم و سوم، رضا فوادیان و آلبوم آخر، شهاب اکبری. افکتهای صوتی هم در طول این ۴ آلبوم تغییر کرده اند و منطقی تر شده اند. مثلاً از اتو تیون کمتر استفاده میشه طوری که بعضی از شنوندگان در اصالت صدا در آلبوم آخر شک کرده بودند! ترانه سرایان هم تغییر کرده اند و اشعار مریم حیدرزاده منتهی به ترانه های امیر ارجینی و حسین صفا شده. کلاً محسن چاوشی پس از گذشت ۳ سال از شنیده شدنش، تغییرات زیادی از جنبه های گوناگون کرده که این تغییرات در ظاهر او هم تاثیر گذاشته. البته محسن چاوشی هیچ علاقه ای به ارائه عکس خودش نداره و تنها عکسی که خود شخصاً برای انتشار در اختیار مجله ۴۰چراغ قرار داد همین عکسی است که در ابتدای مطلب می بینید. در مصاحبه با ۴۰ چراغ، که متاسفانه لینکی از آن در سایتشون وجود نداره، محسن چاوشی به همین نکته اشاره کرده:

اگر این کار را میکردم و از تصویرم هم در کارها استفاده میکردم، بعداً دوباره به مشکل بر میخوردم. مثلاً روزی که برای گرفتن مجوز آلبوم به مرکز موسیقی میرفتم به من میگفتند چرا کار تصویری انجام دادهای و این تصور به وجود میآمد که همه مشکلات از طرف خودم است و دربارهام میگفتند: کار را که غیر مجاز بیرون فرستاده با همه جا که مصاحبه میکند و عکسش را هم چاپ میکند، پس خودش میخواهد که خواننده غیر مجاز باشد. من نمیخواهم مورد اتهام باشم.

یکی از دغدغه های محسن چاوشی، ارائه مجاز آهنگهاش بوده که تا حالا در این کار ناموفق بوده و بنا به دلایل بسیاری مثل سهل انگاری، اعتماد بیجا، خیانت اطرافیان و سودجویی دلالان تمام آهنگهایی که چه به شکل ماکت یا به صورت حرفه ای، چه شخصی و یا برای سایر خوانندگان خوانده، تماماً به بیرون درز کرده اند و به علت عطش طرفدارانش ظرف مدتی بسیار کوتاه در اینترنت قرار می گیرند.

اگر پخش کارها دست خودم بود، غیر ممکن بود که با آن کیفیت و با کیبورد و سازهای سمپل و نرم افزاری، موسیقی ام را به بازار بفرستم. ولی اتفاقی بود که می افتاد. من واقعاً ناراحت می شدم وقتی می دیدم، آهنگها را از اینترنت با کیفیت فوق العاده ضعیف دانلود کرده اند و در جامعه پخش می کنند. به همین دلیل بعضی وقتها خودم سی دی اصلی ام را میدادم تا حداقل کارها را با کیفیت خوب گوش کنند. چون با آن کیفیت واقعاً آبرو و حیثیت کاری ام میرفت. تمام آلبومهایی که به این شکل پخش شده اند، هیچ نکته مثبتی برایم نداشته اند.

شاید محسن چاوشی علاوه بر داشتن حاشیه زیاد (و ناخواسته) جزء یکی از پرطرفدارترین خوانندگان غیر مجاز در وب و بین جوانان باشه. تا دلتون بخواد سایت و وبلاگ با عکسها و آهنگهای چاوشی پر شده و کم نیستند سایتهای مخصوص هواداران محسن چاوشی. چه بسیار کلیپهای فلش که برای آهنگهای چاوشی ساخته شده.

محسن چاوشی هنوز ناامید نشده و با وجود اینکه آلبوم آخرش در حال طی کردن آخرین مراحل پخش روی وب رفت، با داریوش مهرجویی در فیلم علی سنتوری همکاری کرده و چندین آهنگ را ساخته و اجرا کرده که شخصیت اصلی فیلم (بهرام رادان) بر روی آنها لب میزند.

از طرف محمدرضا شریفی نیا، آقای مهرجویی به من پیشنهاد همکاری دادند و برای من بسیار جالب و خوشحال کننده بود که می دیدم داریوش مهرجویی بسیار مسلط سنتور می زند و همه آهنگهای مرا شنیده و تمامیشان را هم دارد. زمانی که فیلمنامه را خواندم، بسیار خوب و راحت توانستم با موضوع ارتباط برقرار کنم و موضوع کلی را به شاعر کار گفتم و فیلمنامه را هم برایش خواندم و خواستم که بر پایه حس وحال فیلم علی سنتوری ترانه بگوید. من از نتیجه کارم راضی هستم. شاعر موزیک اصلی و متن فیلم برخلاف شایعات امیر ارجینی و حسین صفا هستند. همه ملودیها از خودم است و اردوان کامکار هم سنتورش را زده، بر خلاف وجود بعضی سازهای سنتی، فضای کار فضای مدرنی است که حالت موسیقی تلفیقی دارد. حتی شعرش هم بر ریتم و وزن سنتور گفته شده است.

به تازگی هم فیلم تلویزیونی حفره از شبکه ۲ پخش شد که موزیک متنش را محسن چاوشی ساخته .

گفتنیها در مورد محسن چاوشی بسیار زیاده که همه آنها رو موکول می کنم به مرور اجمالی تک تک آلبومها که ظرف این هفته منتشر میشوند.

این نوشته بخشی از مطالبی در مورد محسن چاوشی بود.

• محسن چاوشی: کشف تازه
• محسن چاوشی: “نفرین”
• محسن چاوشی: “خودکشی ممنوع”
• محسن چاوشی: “لنگه کفش”
• محسن چاوشی: “متاسفم”
• محسن چاوشی: سایر آهنگها
• تقلای پرواز (بخش اوّل)
• تقلای پرواز (بخش دوم)
• تقلای پرواز (بخش سوم)
• تقلای پرواز (بخش چهارم)

موسیقی زیرزمینیUnderground Music مثل همه مفاهیم اونور آبی معنای اصلی خودشو در زبون ما نداره!!!

اصل قضیه به نوعی موسیقی اشاره میکنه که در بستری خودجوش و با حمایت گروهی از طرفدارانش پا میگیره، بدون اینکه بدنبال هیچ رقابت تجاری،سود مالی و عواید بیزنسی مشخصی باشه!، اگر به دنبال معنی نزدیکتری باشیم،شاید معنای موسیقی مستقل مشابه سینمای مستقل بهترین تعریف ممکن باشه، قدمتش هم به دهه ۶۰ میلادی،دهه اعتراض و عصیان جوونای غربی میرسه.

شاخه های متفاوتی مثلHardcore, Punk Rock, Alternative Rock وHip Hop در این بخش از موسیقی شکل گرفته، تعریف فنی تری هم از مقاله ای به نام آقای نصیر مشکوری با مضمون زیر هست که شاید کمک بیشتری به فهم این واژه بکنه: هنر زیرزمینی که موسیقی زیرزمینی نیز بخشی از آن است معمولا به هنری گفته می شود که پیشرو است و هم از لحاظ ایدولوژیک و هم بینش هنری و حتی در بیشتر مواقع از لحاظ طبقاتی خود را از جامعه جدا می کند و خلاف معیارهای فرهنگی و اجتماعی به قصد حرکت می کند، سنت شکنی می کند ومعیارهای جدید می آفریند. در حقیقت بینشی آنارشیستی دارد و هنر رایج را بازاری می پندارد و ارزش هنری برای آن قائل نیست در نتیجه با آن به شکلی بنیادی در تضاد قرار می گیرد و حتی مبارزه می کند. هنر زیززمینی از آنجائی که خصلتی انقلابی دارد می توان آن را مادر تمام نو آوری های هنری دانست چرا که با بریدن خود از جریان معمول فرهنگی جامعه، محفلی می شود برای رشد خلاقیت های نو که آن را اصطلاحا هنر آوانتگارد نیز می نامیم.

این قالب با اون چیزی که ما ایرونیها تعبیر به موسیقی غیر مجاز می کنیم تفاوت عمده ای داره، موسیقی زیرزمینی غربی مخاطب عام نداره و یک گروه از طرفداران یک سبک به صورت کاملاً خودجوش و غیر انتفاعی و فقط در راستای عرضه چیزی که اونها نامش رو یک جور موسیقی گذاشتند پا به عرصه گذاشته و شما هیچوقت تو یک فروشگاه محصولات فرهنگی شاید با    سی دی گروههای این سبک مواجه نخواهید شد و باز معمولاً یک سری اجرا در مکانهایی کاملاً آماتوری، بدون امکانات خاص پخش صدا و بسیار محدود برنامه اجرا می کنند.

از این جا به بعد باید مطلب این ماه رو به دوقسمت تقسیم کرد و به گمان من بهتره فقط به دنبال موسیقی زیرزمینی ایرونی بریم چون خود به خود غیرمجاز هم هست!، ولی اگر اسم موسیقی غیر مجاز رو بیاریم اونوقت دایره وسیعی رو در برمی گیره که جمع کردنش مشکله!

پس از انتخابات دوم خرداد، به یمن فضای باز فرهنگی!،گروهی از جوونهای علاقه مند به موسیقی راک و هاردراک به صورت کاملاً خودجوش دور هم جمع شدند و در داخل ایران گروه پژواک اولین اجرای محدود خودشوعرضه کرد در حالیکه به طور غیر رسمی اجرا کردن سروصدای زیادی بر پا کرد!،گروه بعدی اوهام بود که برای مسیحیان ایران یک کنسرت زنده اجرا کردند و گروههای مثل  127  و  The Technicolor Dream  با اشعار انگلیسی حرکتهای بعدی رو در این زمینه انجام دادند.

موسیقی راک ایرونی برای رسیدن به بلوغ هنوز راه زیادی رو باید گز کنه! و  رد پای ترکیب ناهمگونی از موسیقی جاز، ملودیهای کپی برداری شده فرانک زاپاFrank Zappa ،  Dream Theater و سایر متقدمین رو میشه در جای جای کارهاشون دید.

گروههای موسیقی زیرزمینی ایرونی به اجبار شرایط داخلی زیرزمینی هستند و گرنه اصلاً از درآمد و سود مالی و شهرت بدشون نمیاد و اصولاً در قالب تعریفی که از اسمشون رفت نمی گنجند!، مطمئن باشید ساختار فرهنگی و فاصله ای که از مدرنیسم داریم باعث میشه که پس از آزاد شدن فعالیت موسیقی از این نوع، دیگه هیچ شباهتی با موسیقی زیرزمینی نداشته باشند!!!

پیش درآمد موضوع این ماه را با اثر زیبای هنرمند جوون ایرونی ایمان ملکی در مورد اجرای زیرزمینی موسیقی شروع می کنم،به گمان من موضوع مفصلتر از اینهاست و چون دیماه، ماه منه! پس تا آخر ماه فرصت دارم که براتون مفصلاً مزقون کوک کنم!

پ.ن: به گفته بعضیها این یک اثر خیالیه ، ولی یکی از دوستان که نوازنده است تعریف میکنه که همچین جمعی دراوایل انقلاب تو یکی از زیرزمینهای دانشگاه تهران برای تمرین موسیقی  دور هم جمع میشدن! 

ماه دی رو گروه ادیتوری دودردو به موضوع موسیقی‌های زیر زمینی دل مشغول است.

از میان پیشنهادهایی که برای ماه دی وجود داشت و دوستان همفکری میکردند، موضوع موسیقی زیر زمینی (پیشنهاد کبریا عزیز) به نظر جالب و قابل بحث رسید. منظور از موسیقی زیر زمینی صرفاً بخش یا سبک خاصی از موسیقی نیست. مثلاً میگویند راک زیرزمینی و به این سبک میپردازند. و برای همین که خلط موضوع نشود، ما کل موسیقی غیرمجاز را هدف گرفتیم. از هر نوعی و هر سبکی. رپ، هیپ هاپ، راک، متال، پاپ، پاپ شرقی و یا سبکهای مخلوط و جدید که اینروزها در ماشینها و سی‌دی‌ها به وفور یافت میشوند.

این سبک چند مشخصه بارز دارد. و آن غیررسمی بودن، غیرحرفه‌ای بودن (نه به معنای کیفیت؛ به معنای غیر مادی بودن؛ چون توسط افراد داوطلب و بین دوستان پخش میشود؛ نه به صورت تکثیر سی‌دی یا کاست) و غیر مجاز بودن. یعنی دولت از این موسیقی حمایت نمیکند.

به پیشنهاد شرتو؛ نام موضوع ماه دی ۸۵ “نوای بی جواز” ثبت شد و امیدواریم مورد توجه نویسندگان قرار بگیرد.

–

در همینجا لازم از است استقبالی که از موضوع ماه گذشته شد تشکر بکنیم و به زودی طرح و بحث و تحلیل این موضوع ماه منتشر میشود.

]]> http://wp.doxdo.net/admin/p583/feed 4