تو اینترنت وسوسهای هست که میگه ثبت نام کن! آدم دوست داره تو هر سوراخی که پیدا میکنه سری بچرخونه و ببینه چه خبره. آش نذری میدن یا اکانت مفتی.
ثبت نامم بیشتر به خاطر رفع و رجوع کردن احساسات فضولی و عطش ناک ثبت نامی بود تا برای نوشتن در این وبلاگ گروهی. ولی وقتی لیست نویسندهها رو دیدم تقریبا نصف بیشترشون برام اشنا بود و همین خودش برام شد یه مشوق!
البته مشوقی برای دنبال کردن مطالب این وبلاگ و نه نویسندگی.
به امید جذب نویسندگان بیشتر اولین مطلب رو میپستیم!
یا حق! بدرود.
