مرگ و شاعر آخرین تجربه مشترک نغمه ثمینی در مقام نویسنده و کیومرث مرادی در مقام کارگردان مایوس کننده است.نغمه ثمینی و کیومرث مرادی قبلا نیز در افسون معبد سوخته،رازهاودروغها، خواب در فنجان خالی و شکلک نیز با هم همکاری داشتهاند(کار مشترک دیگری را از این دو به یادم نمیآید اگر که باشد).من با دیدن شکلک بدون شک و دوددلی به دیدن مرگ و شاعر رفتم ،ولی حاصل کار چنان بود که نا امید شدم.مرگ و شاعر چنان در اجرا چند پاره و بی حس و روح است که یک آن شک میکنی که آیا شکلک نیز کار مرادی بود؟نمایش بین سبک نمایشی کارهای امیر رضا کوهستانی و کارهای خود مرادی مثل شکلک در نوسان است.نه این است و نه آن.ثمینی قبلا نیز در شکلک از فلاش بک استفاده کرده بود و مرادی نیز به خوبی توانسته بود با حفظ ریتم کلی اثر این فلاش بک ها را به اجرا در بیاورد ولی در مرگ و شاعر فلاش بک باعث سکته در اجرا میشود و رشته ماجرا از دست تماشاگر خارج میشود.همچنین متن کتابی نمایش و اجراهای خشک و مکانیکی و عجیب بازیگران نیز مزید بر علت میشود.البته در این میان دستیار اول کارگردان یعنی خانم رکسانا بهرام داستانی جداست.خانم بهرام که به گمانم خواهر پانتهآ بهرام است در اولین تجربه کارگردانی خواهرش آواژیک در اجرایی که من دیدم چنان افتضاحی به بار آورد که بادیدن او در قسمت فنی سالن قشقایی نگران بودم که باز همان مشکلات دیر و زود روشن شدن چراغها و یا جابهجا شدن نریشنها و موزیک، درمرگوشاعر نیز به وجود آید که متاسفانه چنین شد طوری که کم مانده بود که من به اطاق فرمان، زمان روشن و خاموش شدن چراغها رااعلام کنم.البته این احتمال هم وجود دارد که چون نمایش در اجراهای اول است هنوز آن قوام و جا افتادگی را پیدا نکرده است.پس اگر قصد دیدن نمایش را دارید حداقل هفتهای صبر کنیدتا شاید اشکالاتش بر طرف شود.مرگ و شاعر هم اکنون در تالار قشقایی با بازی پانتهآ بهرام ،فرهاد قائمیان،محمدرضا حسین زاده و مریم کاتوزی بر روی صحنه است.
