وبلاگ گروهی دودردو

خب به سلامتی و میمنت پوستر بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر هم رونمایی شد.اگر خمیازه کشیدید احساس عذاب وجدان نکنید.من هم خمیازه کشیدم .کماکان همان گل و بلبل و مرغ و فرش و این‌هاتزیین‌گر پوستر‌های خوشگل جشنواره هستند.غیر این‌ها چیز دیگری نیست که بشود با آن پوستر را درست کرد.نه که جشنواره‌مان خیلی بین‌المللی هست باید از همان ابتدا به خیل عظیم خارجی‌هایی که می‌آیند فیلم‌ها را تماشا کنندبفهمانیم که اینجا ایران است و این جشنواره ایرانی.چرا گیر دادم به پوستر؟برای این که پوستر ویترین است.باید طوری باشد که توجه بیننده را جلب کند نه این که از فرط تکراری بود احساس تهوع به آدم دست بدهد.البته زیاد هم نباید توقع داشت.خود جشنواره هم با آن عنوان مسخره بین‌المللی‌اش چیز زیادی برای عرضه ندارد. جشنواره‌ای کاملا ایرانی که در هیچ کجای دنیا نمی‌توانید لنگه‌اش را پیدا کنید.معجون غریبی از جشنواره کن و اسکار.بخش بین‌المللی‌اش که واقعا شاهکار است.آدم از خنده روده‌بر می‌شود.فیلم را بدون این‌که صاحب اثر خبر داشته باشد از دلالی می‌خرند،اگر مورد داشته باشد خیلی خوشگل سانسور می‌کنند و بعد در جشنواره شرکت می‌دهند بعد به آن جایزه می‌دهند.بخشهای جنبی‌اش هم که خوراک بریز و بپاش و مثال بارز پول تلف کردن است.کاش عوض این همه ولخرجی برای بخشهای جنبی پول آن را خرج این سالنهای از رده خارج می‌کردند.حالا دیگر جشنواره محلی شده برای این‌که برو بچه‌های منتقد و فیلم ساز همدیگر را ببینند.چاق سلامتی باهم بکنند کمی حرفهای خاله‌زنکی بزنند و اگر حالش را داشتند کمی هم فیلم نگاه کنندشما هم زیاد جدی نگیرید.اگر مثلا
شایعه شده است که امکان دارد فیلم مهرجویی فقط در جشنواره نشان داده شود و بعد از آن توقیف می‌شود دل‌تان زیاد شور نزند مطمئن باشید چند وقت که گذشت CD آنرا را در بساط هر CD فروشی می‌توان پیدا کرد یا DVD اش اگر در جشنواره‌ای خارج از ایران شرکت کرد ظرف چشم به هم زدنی اینجا هم در دسترس است، کافی است کمی پرس و جو کنید.مثل اتفاقی که برای آفساید جعفر پناهی افتاد و یا فیلمهای کیارستمی که مثل نقل‌و نبات به فروش می‌رسد.برای حسن ختام فقط برای اینکه تفاوت را احساس کنید پوستر جشنواره کن سال ۲۰۰۶ را برایتان می‌گذارم تا کمی حظ ببرید.پوستر عکسی است از شاهکار وونگ کار وای به نام در حال و هوای عشق.این صحنه بالا و پایین رفتن مگی چونگ از پله که به موتیفی در فیلم تبدیل می‌شود برای خودش دنیایی است و به نظرم یکی از اروتیک‌ترین صحنه‌های سینمایی است که تا به حال دیده‌ام.باید ببینید تا بفهمید چه می‌گویم.با خودم فکر می‌کردم اگر این فرانسوی‌ها هم مثل ما می‌خواستند ملیتشان را زور چپان کنند توی پوستر ،خروسشان را کجا می‌چپاندند؟