نگاهی به فیلم وقتی همه خواب بودند

معنا گرایی بی‌معنا!

نگاهی به فیلم« وقتی همه خواب بودند »

کارگردان:فریدون حسن‌پور

بازیگران:گلاب آدینه ،محمدرضا فروتن ،نازنین فراهانی و…

دو سه سالی است که جریانی موسوم به معناگرایی در سینمای ایران نضج گرفته و روند رو به رشدی داشته است و حتی در جشنواره‌ی بین المللی فجر که معتبرترین رویداد سینمایی ایران محسوب می‌شود بخشی به نام « سینمای معناگرا » با جوایز مجزا از سایر بخش‌ها گنجانده شده که نشان دهنده‌ی اهمیت و اعتبار این جریان در نزد مسئولان سینمایی کشور است.معناگرایی یا به عبارت دیگر سینمای دین محور و معنوی همانند سایر رویکردهای سینمایی مشخصه‌ها و مؤلفه‌هایی دارد که با تکیه بر آن‌ها فیلم‌های ماندگاری در طول تاریخ سینما خلق شده‌اند که از بهترین و آشناترین نمونه‌های آن،آثار آندری تارکوفسکی سینماگر بزرگ شوروی سابق را می‌توان نام برد.

در سال‌های پس از انقلاب و به‌ویژه در دهه‌ی شصت نیز تعداد زیادی از این گونه فیلم‌ها در سینمای ایران ساخته شد که به جز چندتا از بقیه‌ی آن‌ها نام و نشانی باقی نمانده است و حالا پس از یک فترت چند ساله گرایش مشخصی به ساخت این گونه آثار در سینمای ایران مشاهده می‌شود که فیلم‌هایی هم‌چون « خیلی دور،خیلی نزدیک » و « این‌جا چراغی روشن است » از ساخته‌های رضا میرکریمی،« یک تکه نان » ساخته‌ی کمال تبریزی و « قدم‌گاه » ساخته‌ی محمد مهدی عسگر پور حاصل این �