شاید از این به بعد من به تاسی از شرمین که تو چلچراغ پیشنهادهای وقیح و بی شرمانه را میده ، میخوام یه چیزهایی را اینجا را به شما پیشنهاد کنم . موافقید ؟
اول) ماهنامه فرهنگی هنری تازه ؛ دقیقا یادم نیست ولی احتمالا تو همشهری جوان بود که معرفی این ماهنامه جدید الورود را خوندم ، ماهنامه فرهنگی هنری تازه با حمایت معاونت فرهنگی شهرداری تهران از بهمن امسال انتشار خودش را آغاز کرده ؛ هر چند یر خلاف عنوان روی جلدش ، در سربرگ های داخلی ماهنامه فرهنگی - اجتماعی ذکر شده. ماهنامه تازه قرار هست که موضوعات هنری ، فرهنگی و اجتماعی را با زبانی که نه آنچنان تخصصی و نه خیلی راحت و ساده پوشش بده . تازه در ۱۶۰ صفحه و تمام رنگی منتشر میشه و دارای بخشهای ثابتی از قبیل : سرمقاله ، گزارش دیپلماتیک ، گزارش ویژه ، ادبیات ، موسیقی ، سینما ، شهروندی ، فلسفه ، معماری ، کتاب و … هست و تا اینجای کار( ۲ شماره ) با یک ویژه نامه نیز همراه بوده. البته چه بهتر که تازه سعی در پوشش بیشتر مسائل فرهنگ و هنری داشته باشه و کمتر سراغ موضوعات اجتماعی که الان در اغلب مجلات و روزنامه ها به اون پرداخته میشه بره ( یه چیزی تو مایه های نافه ). شماره ی اسفندماه تازه با مطالبی از امیر عابدینی ( اپیدمی استعفا در اسرائیل ) ، فتح ا… بی نیاز ( خاستگاه فلسفی عرفانی آرمانشهر ) ، وصال روحانی ( سنگ ؛ مثل ایست وود ) و مطالب خواندنی دیگر از جمله ویژه نامه محرم ، با قیمت ۱۰۰۰ تومان روی دکه ها منتظر شماست.
دوم ) آلبوم هیس ؛ رضا یزدانی : حدودا دو هفته ای هست که آلبوم جدید رضا یزدانی تحت عنوان «هیس» منتشر شده. هیس بعد از پرنده بی پرنده که بعد از انتشار توسط عوامل دولتی جمع آوری شد دومین آلبوم این خواننده ی فوق العاده سبک راک هست. هیس نسبت به آلبوم قبلی تغییرات قابل ملاحظه ای کرده ، سبک کار یزدانی از راک به هارد راک متمایل شده ؛ کار آهنگسازی خیلی حرفه ای تر شده و با افکتهای خوب و مناسب همراه است. و بعد از این باید بگم کار یزدانی به عنوان خواننده و یغما گلرویی به عنوان شاعر فوق العاده عالیه.
رضا یزدانی از تیپ خواننده هایی است که شدیدا نوستالژیکه و اغلب آهنگاش ( خصوصا در پرنده بی پرنده ) ستایش قدیم ها و رسومات گذشته است. ولی در هر صورت « هیس » را باید یک آلبوم متفاوت و عالی در بازار راکد موسیقی ایران بدونیم. قطعات آلبوم هیس از حیث معنا و مفهوم نیز از نمونه های مشابه یک سر و گردن بالاترند.خصوصا قطعات «برج» « کارتون» « یکی در میون » و نا نوشته ها ؛ خلاصه اینکه شدیدا به شما پیشنهاد میکنم بجای گوش دادن به آهنگهای درپیت پاپ که دائما یا به طرف میگن نرو ، بیا ، قربونت ، کجایی ، فدات ! به موزیک رضا یزدانی گوش بدید .
[ دارن به برجی میسازن با ۱۰ هزار تا پنجره ، میگن که قد برجشون از آسمون بلندتره، برای ساختنش هزار ، هزار درخت را سر زدن، پرنده های بی درخت از این حوالی پر زدن ، میگن که این برج بلند ، باعث افتخار ماست ، حیف که کسی نمیدونه خونه ی افتخار کحاست ، باعث افتخار تویی : دختر توی کارخونه که چرخ زنده موندنو دست های تو میچرخونه ، باعث افتخار تویی : سوفور پیر ژنده پوش ، نه این ستون سنگیه لال بدون چشم و گوش ، ستون آسمون خراش ، سایه ات را ننداز رو سرم ، تو شب بی ستاره هم ، من از تو آفتابی ترم ] [برج - آلبوم هیس _ رضا یزدانی ]
سوم ) بورات : هر چند دوستان زیادی در نقد فیلم جدید ساشا بارون کوهن ، بورات تا بحال صحبت کرده اند و در موارد زیادی هم حق با آنهاست ولی این نباید مانع از لذت بردن ما از بعضی شوخی های جالب فیلم و طرز ساخت جسورانه آن بشه . پس در آخر به شما پیشنهاد میکنم اگر تا بحال اون را ندیدید از دستش ندید ؛ این فیلم با همه وقاحت و رفتارهای توهین آمیزی که به مردم جهان سومی میکند ، چیزهایی هم برای یادگیری داره ؛ برای مثال توی سکانسی که بورات با یک مرد امریکایی نشسته و سعی میکند تا روش جوک گفتن امریکایی را یاد بگیره ، مرد امریکایی بعد از این که میشنوه که بورات و خانواده اش برادر عقب مانده اشان را مسخره میکنند میگه : ما در اینجا ، چیزهایی را دست خود مردم نیست و خدا بهشون داده را مورد تمسخر قرار نمیدیم! ما چطور ؟
پینوشت : ببخشید که این پست اینقدر سردستی نوشته شده ، خیلی خسته بودم ! )
