وبلاگ گروهی دودردو

بسیاری معتقدند جکها و لطیفه هایی که برای اقوام مختلف ساخته شده و با سرعت زیادی بین عموم منتشر و دهان به دهان نقل میگردد در دراز مدت موجب بروز برخی اختلافها و ناهنجاریها میشود (کما اینکه شده است.) با این حال این رفتار جزو لاینفک زندگی ایرانیان شده است و حتی در رسانه ملی با گوشه و کنایه نمودهایی از آن دیده میشود. کم نیستند دانشجویانی که ساعتها در لابی دانشکده مینشینند (رجوع کنید به لابی دانشکده معدن دانشگاه امیر کبیر) حتی سر کلاس حاضر نمیشوند و در عوض به چرند پرند گویی و خندیدن به هر آنچه قابلیت خندیدن دارد و ندارند، می پردازند. در ادارات وقت زیادی به رد و بدل کردن جکها روز میگذرد همگان سعی دارند به روز باشند و از این قافله عقب نمانند. طبع بذله گو و شوخ ایرانی اگرچه در حالت افراطی خود منجر به بروز مشکلات مختلف میشود اما مزایای خاص خود را نیز دارد.

 تجربه حضور بین افرادی از ملیتهای مختلف به من نشان داده است که ایرانیها جزو شادترین ملل دنیا هستند، حتی اگر عده ای نام آن را الکی خوش بودن بگذارند که به شخصه با این نام گذاری مخالف هستم. در زمان استراحت بین کلاسهای متوالی تقریبا تنها گروهی که همواره می خندند ایرانی ها هستند همیشه موضوعی برای خندیدن دارند جالب است که با گذشت زمان و آشنایی بیشتر این افراد، بسیاری از موضوعات عطف بما سبق میشوند . جمع شدن چند ایرانی در بیشتر موارد منجر به بلند شدن صدای خنده میشود. این نوع شادی بسیار کم بین دیگران -دیگر ملل- دیده میشود؛ بعضا فهم این رفتار ایرانیان برایشان دشوار است و ریسه رفتن را بسیار با تعجب نگاه میکنند. شاد بودن و ایجاد موضوع برای خندیدن طبعی است که در رفتار ما نهادینه شده است به نحوی که با وجود مشکلات فراوان و مصائب مختلف زندگی دور از وطن نیز دیده میشود. این رفتار موجب کاهش دغدغه های فکری شده و به آرامش زندگی قدری کمک میکند.