بیا به خانهء ما خوشتر از گلستان است،
نسیم عطر محبت و بوی قران است.
بیا ز سورهء نور آیه ای بخان اینجا،
که راه مرد مسلمان عجب درخشان است.
ز سینه ها همه بخل و حسد کنید برون،
که ماه خوبی و پاکیست،ماه خاسان است.
هواو نفس خودی را درون زندان کن،
که ماه عجر و صواب امتحان ایمان است.
جهان منور و زیباست از قدوم ملک،
و خان مردم آزاده پر ز احسان است.
ندای لطف و صفا است در زمین و فلک،
زمان خیر و صخا در سرای انسان است.
بیا،که راز و تمنا به بی نیاز کنیم،
که روز دادن عجر نیازمندان است.
چه رازهاست در این ماه من ندانیستم،
گدای کوچهء ما همنشین سلطان است.
ز هر سرای به گوشم رسد دعا و نیا،
و هر گدای در این ماه شادو خندان است.
برای مغفیرتت آمد ،ای خدای غریب،
ورا به لطف ببخشای،کو مسلمان است.
اگرچه پرگنه و بی خیال و گمراهیست،
ولیک بندهء تو،امت مسلمان است…



