به عنوان یکی از طرفداران جلد آلبوم باید بگم که نمیشه به این راحتی جلد آلبوم رو زیر سوال برد! آیا با دیدن مردی رو به دشتی وسیع و یک آسمان رویایی که بدون دیدن چشم هاش انگار می تونی بفهمی که چه حسرتی برای پرواز داره و این رو بال هایی که باز نیستند (حالا یا زیر پوست یا به هر دلیل زیر لباس) به ذهن متبادر میکنه، همون مرد توی شعرها و همون راوی آلبوم رو نمی بینی؟
اگر به من می گفتن برای آلبوم یه شاخه نیلوفر یک جلد طراحی کن مسلما اولین ایده ای که به ذهنم می رسید و پیاده می کردم همون خود یه شاخه نیلوفر بود! اما پس خلاقیت کجا می ره؟ آدم که نباید توی طراحی اینقدر سر راست بره سر اصل مطلب! اگر اینطور بود که سال ها و سال ها باید طرح ها رو تکرار می کردیم و تکرار می کردیم.
به نظر من این جلد حتی فراتر از خود این آلبوم داستان های دیگری رو هم در خودش داره. داستان هایی که فقط برای کسی می تونه معنی پیدا کنه که خواننده و مشکلاتش رو می شناسه!
به هر حال باید شکر کنیم که لااقل این جلد آلبوم جای صحبت کردن داره و مثل اکثر آلبوم های توی بازار نیست که خواننده رو هفت قلم آرایش و گریم می کنن و یه عکس آتلیه ایه جیگر ازش می ندازن می چسبونن رو جلد و توی تبلیغات و پوستر که فروش بالا بره هیشکی هم نمیگه که چه روی جلد بی ربطی کار کردن!

خواننده پشت به بیننده کرده و زیر لباسش بالهایی دیده می شوند و در کنار تصویر هم طرح نیلوفر رسم شده است.

زیر لباس نیست و هدف زیر پوست است. طرح شاخه نلیوفر من نمیبینم.
مساله بعدی هم این است که این طرح به زور هم مرتبط با نام آلبوم نمیشود. اگر مرد خود خواننده است. اینقدر به مخاطب بیتفاوت است و «پشت» میکند؟
آیا پشت کردن نشانه متفاوت بودن است؟
خلاصه به نظر حقیر طرح ایلاستریشن خوبی است ولی مربوط به کار نیست.