یک ماهی از انتشار یه شاخه نیلوفر گذشته و فروش نزدیک به ۵۰۰۰۰۰ نسخه از آلبوم نشانگر استقبال خوب طرفداران و علاقمندان موسیقی است . بدیهی است که تعداد زیادی از شنوندگان (مخصوصاً خارج نشینان) از طریق دانلود آلبوم (که نسبت به موارد قبل کمتر در اینترنت پخش شد) موفق به شنیدن این آلبوم شدند. با وجود قول آوای باربد در مورد توزیع اینترنتی آلبوم و پخش آن در فروشگاههای اروپا و آمریکا، هنوز چنین امری محقق نشده و بسیاری از علاقمندان خارج نشین چاوشی موفق به خرید آلبوم نشده اند. متاسفانه وبسایتهای رسمی چاوشی نیز از سطح ایمنی خوبی برخوردار نیستند تا حدی که چند روز پیش از انتشار آلبوم توسط وهابیون هک شدند. علاوه بر این از لحاظ محتوا و مدیریتی نیز نیاز به تکمیل و تدبیر احساس می شود.
و امّا جمع بندی.
تا حالا بر این عقیده بودم که چاوشی صدای دلسوختگان است و صادراتی نیست. غیرقابل مصادره است چون خواننده، زنده است و مدام در حال تغییر و تحول و تکامل. حالا گمان می کنم که چاوشی دیگر فقط یک خواننده نیست. چاوشی یک برند است. دنیا، دنیای تخصص است و موفقیت یک خواننده، در چهارچوب ذهنی من، در گرو رعایت این نکته است. انرژی خواننده باید بر یک سبک متمرکز شود. خوشحالم که چاوشی اصولگراست و اصول خود رابه خاطر شنونده زیر پا نمی گذارد. به اصولش پایبند است حتی اگر به قیمت از دست دادن شنوندگانِ گذری تمام شود چرا که خوب می داند که جایزه اصولگرایی جذب مخاطب پایه و پر و پا قرص است. شنوندگانی با عیار بالا! اصولگرایی جذاب است اگر اصول به روزشدنی باشند و نه صلب. چاوشی نه می تواند و نه شایسته است که پا بر روی اصول خود بگذارد که این انحراف معیار نه با تخصص و تمرکز مناسبت دارد و نه از دید تیزبین طرفداران پنهان می ماند!
آلبوم یکدست است و تخت نیست. اختلاف برانگیز است! چه خوب! کم محک خورد؟! به ثانیه ثانیه آهنگها توجه شد! این رویکرد به یک اثر هنری، حتی اگر مغرضانه باشد، نعمت است. مهم دریافتی است که چاوشی و اذنابش با توجه به اصول و خط مشی خود از این همه بازخورد خواهند داشت.
سبک در حال تخلیص است؛ محتوا هم. قرار نیست که غم عشق فراموش شود. شاید که پایکوبی نباشد. خدا را شکر! این آلبوم هم اولین آلبوم چاوشی است و هم اولین آلبوم چاوشی نیست چرا که سابقه زیرزمینی چاوشی زمینه ساز واکنشهای سیل آسای فعلی است. پس بهتر است یه شاخه نیلوفر را اولین آلبوم رسمی بدانیم. همین که چاوشی تاکید دارد که یه شاخه نیلوفر اولین کار اوست، سر نخی اطمینان بخش است از آغاز دورانی نوین.
امیدوارم از میان آهنگهایی که حاصل همکاری آهاری و چاوشی است، قوی ترها برای آلبوم دوم کنار گذاشته شده باشند و تحولات اساسی از آلبوم سوم شروع شود. دو آلبوم اول برزخی باشند بین زیرزمین و آسمان.
و اما طرفداران در یه شاخه نیلوفر غربال شدند و باید تکلیف حود را روشن کنند چرا که آلبومهای بعدی بسیار متفاوت و متمایز خواهند بود و فاصله معناداری نسبت به کلیه کارهای غیرمجاز چاوشی خواهند داشت. شاهدیم که در یه شاخه نیلوفر چاوشی از پاپ فاصله گرفته و به راک سوق می کند و به همین نسبت مورد توجه هواداران راک و بی میلی شنوندگان قشری پاپ قرار گرفته است. مشخصاً بر اثر پخش آهنگهای سفارشی سنتوری و تاثیر عمیق بصری و کلیپ گونه فیلم، یک سری هوادار جدید بر اثر سوء تفاهم به جمع شنوندگان چاوشی ملحق شدند که با توزیع یه شاخه نیلوفر خوشبختانه سوء تفاهمات برطرف شده است.
از نقش چاوشی بر جامعه نباید غافل شد. بسیارند کسانی که اولین آلبوم اریجینال زندگیشان یه شاخه نیلوفر بوده است و چه بسیار طرفدارانی دو آتشه که ۱۰ تا ۱۰ تا آلبوم را می خریدند. رویهمرفته واکنشهای موافقان و مخالفان این آلبوم حدی است از بدمستی تا حسادت. در این میان، یکی دیگر از تبعات این آلبوم آشنایی شنوندگان و علاقه آنها به مفاهیم موسیقی و دقت به آنچه می شنوند بود تا از پس مخالفت و یا موافقت در مورد این آلبوم بربیایند.
این تازه ابتدای راه است و دنیایی واقعی در پیش رو است! دنیایی با قواعد و معادلات خاص خود که حضور یک تیم تبلیغاتی و مدیریتی قوی و متبحر را در کنار چاوشی ضروری می نمایاند.
برای تهیه مجموعه مطالب تقلای پرواز از منابع ذیل استفاده شد:
مصاحبه چاوشی با هفته نامه چلچراغ (+ +)
مصاحبه چاوشی با هفته نامه شهروند امروز
این نوشته بخشی از مطالبی در مورد محسن چاوشی بود.
