سرم گرم کار خودم بود که یهو آقام با یه مطلب وارد شد! اول می خواست این حرفارو تو دهن من بذاره که التماسش کردم و با خواهش و تمنا از مخدوش کردن هویت من منصرف شد. خلاصه هر چی که نوشته به خودش مربوطه و من کاری به این کارا ندارم که ندارم!
مصاحبه گر گرامی!
کارشناس محترم!
مجری عزیز!
منتقد گرانمایه!
سرور ارجمند!حضرت استاد رشیدپور!
مصاحبه دیشب شما با
استادفریدون شهبازیان را دیدم!
آفرین!
مرحبا!
احسنت!
تبارک ا… احسن الخالقین!آنچه که مایه شعف و التذاذ زاید الوصف این بیننده حقیر گشته، نه خود مصاحبه -هر چند که آن نیز مهر تائیدی بر مهارتهای شگرف جنابعالی در زمینه های گوناگون است- بلکه لحظاتی ناب و هر چند کوتاه از تلالو آن درّ سیماست. اشاره ای می کنم:
در مصاحبه با
استادفریدون شهبازیان، با ارجاع به مصاحبه چند شب گذشته با دوست عزیزتان، بهروز صفاریان، از ایشان، به شایستگی و مهارت، نقل قول فرمودید که “باید تمام انواع موسیقی در صدا و سیما مطرح شوند” و توانستید به زیبایی واکنش منفیاستادفریدون شهبازیان را نسبت به دوست عزیزتان برانگیزید. به اصطلاح عوام، دوستتان را به لجن کشیدید. دشمنانتان در لجن باد!لحظه ای که ذکر شد، بر برداشت این دونمایه از آن کریم تاثیری گذاشت فزون از حد! پیش از این شما را متظاهر می دانستم. اُف بر من! چه خطایی! از خودگذشتگی، سادگی و خلوص نیت شما پیش چشم ملیونها بیننده شتک زد! می دانید و می دانیم که صوت و تصویر آن مصاحبه جنجالی در تمام وب منتشر گردیده و آنچه که از تلویزیون پخش شد هنوز در اذهان باقی است. می دانید و می دانیم که در آن مصاحبه، بهروز صفاریان از مطرح شدن انواع مختلف موسیقی به شرط مناسب بودن آنها صحبت کرد ولی با این حال، شما بر تمام این حقایق چشم فروبستید و همان کاری را انجام دادید که می بایست انجام می دادید.
این ازخود گذشتگی و فنا کردن منافع و آبروی شخصی برای حفظ حرمت و آبروی یک بزرگ چیزی است که در ایران ِامروز درّی است کمیاب. مهم نیست اگر کسی که تا دیروز شیفته شما بود، امروز آزرده شده باشد. مهم نیست اگر کسی که تا دیروز از شما دلگیر بود، امروز نفرت از شما سراپای وجودش را فرا بگیرد. هیچکدام سد راه شما در انجام وظیفه سازمانیتان نشد. همه اینها را از پیش می دانستید و کردید آنچه را باید می کردید.
آفرین بر این همه ایثار!
جامعه امروز ما محتاج چون شمایی است تا درس ازخود گذشتگی و پشت پا زدن به دلبستگی های فانی این دنیا را در محضرتان تلمذ کند.
خواهش کوچکی دارم و امیدوارم که این جسارت را بر من ببخشید که بزرگواری شما مثبوت کائنات است: از دوستان عزیز دیگرتان که گمان می برید زمینه بروز هر چه بیشتر سجایای اخلاقی شما را فراهم می سازند دعوت کنید تا با استفاده از تجلی کرامات شما در برنامه های متعاقب، کویر تفتیده اخلاقیات و انسانیت به گلستان تبدیل شود.
زیاده عرضی نیست.
از سرسپردگان
