پست امام صادق و زندیق و سوال سولوژن باعث شد که بیشتر فکر کنم. بعد با یکی از آشنایان مطلب را مرور کردیم و ایشان یکی دو مثال دیگر زد که بد نیست نگاه کنیم. از مداد که ساده تر نداریم. اگر کسی به شما بگوید من دیدم که دیوانه ای این مداد را ساخت شما قبول می کنید؟ هیچ عاقلی قبول نمی کند. چه برسد به اینکه بخواهیم بگوییم این کامپیوتری را که جلوی شماست و با آن به اینترنت متصل شده و درحال خواندن این مطلبید را دیوانه ای ساخته! مسلما سازنده کامپیوتر بسیار متبحرتر از سازنده مداد است و سازنده سازنده کامپیوتر (یعنی انسان) موجودی ذی شعور است. دیگر اینکه اگر شما دفتر (یا کتاب) حاوی مطالب علمی را ملاحظه کنید قطعا نمی پذیرید که آنرا بچه ای بیسواد نوشته. چرا که بچه فقط کارش خط خطی کردن دفتره!
حال در ادامه ظاهرا امام صادق میگه اگه شما مطلبی رو علمی و منطقی و مستدل به کسی بگویید و او نپذیره، یا عاقل نیست و یا داره لجبازی، عناد و غرض ورزی میکنه. بنظر شما اینطور نیست؟
