وبلاگ گروهی دودردو

اینروزها اوضاع و احوال اطلاع رسانی در مملکت ما بیشتر از هر وقتِ دیگه ای وخیمِ و یا حداقل من اینطور فکر میکنم.خبرگزاری ها رسما تبدیل شده ند به مکان هایی برای قارقارهای سیاسی جهت دار که حجم قابل توجه ای از آن ها بی پایه هستند و از راست و چپ تکذیبیه میرسه. ولی تکذیبیه برای خبری که در ذهن یک ملت ته نشین شده چاره کار نیست. کاربران اینترنت هم البته از قافله دور نمونده و در امر خبرپردازی و خبرسازی های بی پایه با هم مسابقه گذاشته ند. ابزارهای پربیننده و سریع الانتقالی مثل بالاترین یا خبرخوان های اشتراکی هم از طرف عده ی زیادی به عنوان ابزاری برای نشر اخبار دروغ شده ند. من فضا رو خیلی خیلی سیاه میبینم. گاهی خودِ ما هم در این وادی میشیم رسانه برای پخش شایعه.
به نظر من در خبرخوان های اشتراکی، ما امکان ارزشیابی رو قربانی سرعت در اطلاع رسانی میکنیم. حالا حداقل کارهایی که میتونیم انجام بدیم که این اتفاق نیفته چیه؟
اول اینکه سعی کنیم وقتی منبعی رو به خبرخوان مون اضافه میکنیم یه درجه بندی براش داشته باشیم از نظر میزان اعتماد
دوم اینکه افرادی رو در لیست دوستانمون وارد کنیم که حداقل قابل اعتماد باشند و اگر نمیشناسیم هم بعد از مدتی از روی مواردی که به اشتراک میذارن اون ها رو هم درجه بندی کنیم از لحاظ اعتماد.
سوم باید قبل از اینکه اون کلمه share رو کلیک کنیم کارهای زیر رو برای خبرهای مشکوک انجام بدیم:
ببینیم کی قبلا شِر کرده.
چه نوت ها یا کامنت هایی پاش هست.
منبعش چیه. یکی از راه هایی که میتونیم بفهمیم منبع چقدر ممکنه قابل اعتماد باشه اینه که بریم به صفحه اصلیِ اون سایت. ببینیم مطالب قبلیش چی بوده. کِی راه اندازی شده. قدمت آرشیو هم خیلی مهمه!
اگر مطلب لینکی به خبری هست حتما اون خبر رو خودمون چک کنیم.
اگر نقل قولی شده این نقل قول از کیه؟
کامنت های پای مطلب رو بخونیم حتما. بخصوص در مورد اخباری که از بالاترین به اشتراک میذاریم حتما باید این کار رو بکنیم. معمولا توی کامنت ها یک نفر پیدا میشه که با مدرک موضوع رو تایید یا نقض کرده باشه. من میخوامبیش از حد محکم کاری کنم و بگم به هیچ وجه مطالب بالاترین رو کورکورانه به اشتراک نذارید!
اگر مطلب توضیحی درباره یک عکس خبری هست حتما تا جایی که امکان داره ببینیم آیا اون عکس اصل هست یا نه. یکی از راه ها جستجوی تصویری هست که البته اصلا کامل نیست بخصوص در مورد منابع فارسی. اما با رفتن به سایت tineye.com و دادن آدرس اون عکس میتونید آدرس صفحات و خبرهای دیگه ای رو که اون عکس درشون استفاده شده ببینید. حتی اگر عکس فتوشاپ شده باشه امکانش هست که عکس اصلی رو هم ببینید! البته اگر عکس مشابهی پیدا نشد دلیلش فقط کامل نبودن سیستم هست و نه اثبات حقانیت اون مطلب.
اگر فیلمی منسوب به واقعه ای میبینید هم باز حداقل کار اینه که تاریخ آپلود شدن فیلم رو چک کنید. و در صورت امکان کامنت های پای اون رو بخونید.
اگر مورد جعلی ای پیدا کردید تا جایی که میتونید دیگرانی رو که فکر میکنید باور کردن در جریان قرار بدید.

اینها همه ش حداقل کارهاییِ که برای ارزشیابی یک خبر مشکوک قبل از به اشتراک گذاشتن میتونیم انجام بدیم. و البته همه اینها ممکنه سقم خبر رو مشخص کنه ولی دلیل کافی برای صحتش نیست. اگر به چیزی شک دارید و میخواید به اشتراک بذارید حتما با یک نوت یا کامنت شکتون رو نشون بدید.