وبلاگ گروهی دودردو

ُزمانی برای پست کردن مطلبم در وبلاگ گروهی لحظه شماری می کردم و زمانی از استقبال دوستان خوبی که در اینجا با آنها آشنا شدم سرمست دوستیهای جدیدی شدم که تا امروز نیز مرا به دنبال خود یدک می کشد،هنوز هم فکر می کنم تلاش مهدی،شرتو و کبریا راه دوری نرفته و حداقل کسان بسیاری برای گفتن حرفشان راهی را یافته اند که گم شدنی نیست، فیل احمقی که با همه مغز کوچک و هیکل بی خاصیتش بر روی روزنه باریک تنفسی این گروه اندک نشسته،گمان می برد که این تنها راه نفس کشیدن است!،ولی نباید خرده گرفت که از این مغز فندقیها جز این تصور نمی رود،عملکرد وبلاگ گروهی ۲در۲ از لحاظ کمیت و کیفیت و بی ادعایی در این گوشه پر کشاکش گیتی، چیز کمی نبوده است، من بعنوان عضو کوچک گروه ، دوری از این جمع را فقط در قالب ساختاری وبلاگ نویسی ، به فیل احمق کذایی مربوط می دانم و آینده نگری برای فردا روزی که فیل بخواهد فشار بیشتری بیاورد…