وبلاگ گروهی دودردو

1 | mehdi

آذر ۲۶م, ۱۳۸۵ at ۱۰:۰۹ ق.ظ

سلام.
پیمان جان آقای کبریا این رو از یک منبع کاملاً حرفه ای وبلاگی ترجمه کرده و وبلاگهای انگلیسی زبان به وبلاگ ماورای اون چیزی که ماها نگاه میکنیم نگاه میکنند و مثل هر کار دیگه شون روش سرمایه گذاری و برنامه ریزی میکنند.
به هر حال برداشت شما در شخصی کردن این متون درست نیست.
و وجود چنین مطالب و ترجمه‌هایی بسیار برای وبلاگستان فارسی مهم است. چرا که ما نیاز به تربیت وبلاگ‌نویس داریم که حرفه‌ای باشد و اگر حرف میزند. حرفش را طوری بزند که به بهترین روش به دست مخاطب برسد.
و این نیازمند حرفه ای بودن وبلاگنویس و تسلطش به وبلاگنویسی است.
این میدان برای نوشتن تجربیات بسیار گسترده است. یا علی شما هم بفرما

2 | پیمان

آذر ۲۶م, ۱۳۸۵ at ۱۰:۳۱ ق.ظ

مهدی جان فکر می کنم نظر شخصیم رو گفتم و اون چیزیو که بعنوان مرجع معرفی کردم شخصی نیست!
در ضمن اون ماورایی که گفتین به اندازه سواد ما نیست چون متوجه اش نشدم!
این تسلطی هم که در وبلاگنویسی دوست دارید نصیب دیگرون بشه به عقیده من یک رویه است! تولید مفهوم خودشو نشون خواهد داد، اینکه سر و ظاهر یک چیزی چقدر دلنشین باشه یک حرفیه ولی اینکه اصل جریان چی باشه یک چیز محتوایی است.
حسن مهرویان مجلس گرچه دل میبرد و دین
بحث ما در حسن خلق و خوبی رفتار بود

3 | شرتو

آذر ۲۶م, ۱۳۸۵ at ۶:۲۲ ب.ظ

سلام آقا پیمان عزیز! راستش از این یادداشت خیلی تعجب کردم! تا آخر که خوندم کامنت مهدی و جواب شما رو هم دیدم. ولی لازم دیدم منم نظرم رو بگم.
خوب همونطور که مهدی گفته و خود کبریا هم توی مطلبش لینک داده بود این ]ا از یک منبع خارجی ترجمه شده. ما توی هر زمینه ای یک سری مباحث تئوریک داریم که ممکنه در عمل خیلی اجرا نشن ولی دونستنشون چندان بد نیست.
اینکه ارتباط خواننده ها و نویسنده میتونه به شناخت نویسنده کمک کنه درست. ولی توی وبلاگ نویسی ما همیشه مهمان های ناخوانده و یا گوشه گیر (نه به معنای خجالتی یا غیر کنجکاو. منظورم کسانیه که از دور وبلاگ رو بدون اینکه اثری از خودشون بذارن میخونن) هم داریم که ممکنه کنجکاو باشن. داشتن صفحه ی درباره ی من نه تنها چیز بدی نیست بلکه خیلی هم خوبه. کبریا هم در یادداشتش یک صفحه ی درباره من استاندارد رو معرفی کرده بود و چیزی رو که یک خواننده ی معمولی ممکنه از این صفحه انتظار داشته باشه. و هیچ اجباری هم توی یادداشت مطرح نشده بود.
به هر حال هر کس با توجه به تعریف خودش وبلاگ مینویسه و هر جور که خودش میخواد میتونه با خواننده ارتباط داشته باشه.
راستی کبریا در اولین یادداشتش توی وبلاگ دودردو به طور کامل خودش رو معرفی کرده: http://doxdo.net/kebria/p18

4 | بهمنانه

آذر ۲۸م, ۱۳۸۵ at ۶:۴۲ ب.ظ

چه جالب! پیمان جان به نظرم یه کم تنگ‌نظرانه نوشته‌ی کبریا رو خوند! هرچند که با privacyrights که در آخر گفتی خیلی موافق هستم و هرچند به نظرم مهمان‌های ناخوانده و گوشه‌گیر که شرتو نام برده، نیازی به «درباره‌ی من» ندارند و از آرشیو و دسته‌بندی و چند نوشته وبلاگ به اندازه‌ی کافی کنجاوی‌شان فروکش می‌کند و هرچند که «درباره‌ی من» خیلی حرفه‌ای بودن وبلاگ‌نویس و تسلط‌اش به وبلاگ‌نویسی را که مهدی فکر می‌کند، نمی‌رساند. آن هم وبلاگ‌نویس فارسی‌زبان مقیم ایران! ولی باز هم به نظرم خیلی تنگ‌نظرانه به نوشته و ترجمه‌ی کبریا نگاه کردی شاد و رها باشی.