وبلاگ گروهی دودردو

هیچکسی نیست که از لحظه توانا شدن وپیوستن به جرگه ” من می توانم، من هستم” به بعد، به واقعیت تلخی  به اسم مرگ و فناپذیری و رویای شیرین تا انتهای خلقت ماندن، فکر نکرده باشه، جاودانگی و بی مرگی وسوسه ای داره از عهد باستان ، از عهد اسطوره ها و خدایان رومی و یونانی تا نیمه خدایگانی چون آشیل که بواسطه خون الهه تتیس  و شاه پلوس از آینده ای متفاوت با سایر خدایگان برخوردار بود و به سعی بی فایده مادرش با شسته شدن در رود استیکس روئین تن شد ولی بنا به اصول نانوشته تمامی  تراژدیهای عهد باستان! (کنترل کیفیت شستشوی پا در نظر گرفته نشد!!!)  مکان تماس دست مادر با مچ پای کودک بدون پوشش روئین تنی باقی ماند! این اشتباه  و این عضوآسیب پذیر که بیش از سایر  توانائیهای آشیل به جا مانده و امروز تمثیل نقطه ضعف شده، در جنگ معروف تروا از طریق صحبتهای درگوشی زنانه خدایگان زن سیرت!! به گوش پاریس رسید و اجل آشیل ، پهلوان بی شکست یونان سر رسید!

زیباترین فرازهای ایلیاد و باریک بینی هومر بعقیده من در بخشی است که الهه تتیس فرزندش رو از رفتن به جنگ تروا منع میکنه و یادآوری میکنه که رفتن به این جنگ فنای کالبدی و بی مرگی نام تو رو به همراه داره ولی اگر به این جنگ نروی شامل زندگی بی پایان خدایگان خواهی بود ولی مرگ نام تو را فرا میگیرد و در فراموشی یادها خواهی زیست!!

شباهت غریبی است بین این فراز  و تفکر اسکندر کبیرکه او نیز جاودانگی رو در آنچه آیندگان از او به یاد خواهند داشت ،میدونسته  و به نوعی او نیز حامی جاودانگی در پناه خصائل و عملکرد دوران حیات بوده،به هر تقدیر آشیل پهلوانی بی مانند و بی شکست بوده که اگر اسیر خدعه و نیرنگ الهه گان حسود قرار نمی گرفت معلوم نبود که سرنوشت خود خواسته اش چگونه رقم خواهد خورد ولی تقدیری که توسط مادرش برای او روایت شده بی تغییر بوده و او به خواست خود به کام فنا پذیری کالبدی و فناناپذیری نامش رفت، بعقیده من بدون  تعصبهای بی مایه مذهبی حسین بن علی نیز از تفکری مشابه برخوردار بوده و تنها انگیزه درگیری در جنگی چنین نابرابر که می گویند و قتل عامی چنین  خونین فقط در باور بی مرگی نام و خصائل باور پذیرست والا هر سودای دیگری قابل خرید و فروش بوده!

جاودانگی روح و کالبد خواستگاه های مذهبی و تکنولوژیکی خاص خودشون رو دارند، ودر اولی اصحاب مذهب با اتکاء به کتابهای آسمانی و اقوال موجدینشون به بازگشت ارواح در انتهای جهان برای پاسخگویی به اعمال و فنا پذیری کالبد اتفاق رای دارند و در دومی از عهد کیمیاگری تا عهد نانو تکنولوژی و سلولهای بنیادی و مهندسی بیوژنیک و بیوتکنولوژیک با آرای عقلی میکوشند تا از زوال کالبدی بکاهند و شاید با روند پیش رو تا سال۲۰۵۰ بتوانند عمر بشر رو به ۳۰۰ سال برسونند ولی بی مرگی کالبدی رویایی است سخت دور و جذاب………

سمبل باستانی جاودانگی و سیکل بی پایان حیات موجودی است به نام Ouroboros که مار یا اژدهایی است که در حرکتی دورانی دم خود را بلعیده و به شکل دایره ای در آمده است که در بالای همین متن می بینید و چرخش بی انتهای همه چیز رو و در واقع فهم کوانتومی جاودانگی رو تشدید میکنه!!! مذاهب، اساطیر، کیمیا گران و حتی کارل یونگ هم اشاراتی به این سمبل باستانی دارند!

شاید به گونه ای غریب! وبلاگ نویسی در عهد  هوش مصنوعی و بانک افزارهای اطلاعاتی، گونه ای از  پهلو زدن به بی مرگی اندیشه باشد!، شاید وبلاگنویسها هم سعی دارند رد پایی داشته باشند بر لوح صفر و یک ،که باقی خواهد ماند بیش از هر حکومتی و هر قدرتی!