در تمام طول این مدت هر کس که در این مورد با من صحبت میکرد فقط یه جمله میشنید؛ “دروغه! خودش نیست! یه نفر دیگهست که شبیهشه” قسمت جالب ماجرا این بود که اصرار داشتند ثابت کنند خودشه! حالت چشما، اون کجی فکش موقع صحبت کردن و … بعضیها هم که نکات دیگهای گرفته بودند؛ ولی دختره عجب هیکلی داشت، پسره خیلی آشغال بود و … .
امروز بعد از مدتها یکی از دوستان رو دیدم و با هم میرفتیم بیرون، فکر میکنید بعد از احوال پرسی اولین موضوع برای صحبت چی بود؟
- راستی شنیدی اون دختره هنرپیشهی فیلم نرگس …؟
- الکیه بابا! خودش نیست که!
- نه بابا! من خودم الان دیدم، بیا بریم خونهی ما خودت ببین!
- خوب گیریم که خودش باشه؟ که چی؟
واقعا که چی؟ دو تا فرض وجود داره؛ یا خودشه، یا خودش نیست. اگر خودش باشه توضیحش اینطوریه؛ دو نفر از عمل خصوصی که انجام دادهند فیلم گرفتهند. ولی مسلما برای لجنمال کردن آبروی خودشون نبوده خصوصا با توجه به مشهور بودن یکیشون. حالا یا فیلم دست شخص ثالثی افتاده که باهاشون خصومت داشته و یا یکی از اون دو طرف برای انتقام دست به این کار زده. خوب به ما چه که این وسط به نفع یک طرف دست به انتشار موضوع در سطح گسترده بزنیم؟ ما که نمیدونیم اصل قضیه چیه؟ خودمون رو بذاریم جای اون شخص و ببینیم آیا دوست داشتیم در مورد ما همچین رفتار جمعی صورت بگیره؟
فرض دوم اینه که خودش نباشه؛ در اینصورت کسی برای خراب کردن چهرهی یک هنرپیشه از شباهت استفاده کرده و فیلمی پر و پخش کرده. باز هم این مائیم که داریم به شخص خلافکار برای رسیدن به هدفش کمک میکنیم و از خودمون مایه میذاریم. چرا؟ برای سرگرم شدن یا ارضای حس کنجکاوی؟ آیا درسته که اینقدر خودخواهانه به تخریب یک شخصیت که چیزی ازش نمیدونیم و در زندگی ما تاثیری نداره دامن بزنیم؟
واقعا جای اخلاقیات در جامعه ما کجاست؟ اگر در غرب یک قشر خاص به اسم پاپاراتزی وجود داره ما همگی داریم همچین نقشی رو بازی میکنیم و حتی بدون مدرک! یعنی فقط از طریق شایعه. طرف حتی بدون دیدن فیلم یا عکس ده تا هم به ماجرا اضافه میکنه و دهن به دهن میگردونه. این موضوع هم مثل همه موضوعهای مدتی بعد از سکه میافته و سرمون با شایعههای جدیدتری گرم خواهد شد! تنها چیزی که باقی میمونه اون هم با این جامعهای که ما داریم یک خانوادهی خراب شده و یک زندگی تباه شدهست که ما هم سهم زیادی در خراب کردنش داشتهیم.
باز هم میگم متاسفم و این بار جای خالی رو با خودم پر میکنم! برای خودم متاسفم که در چنین اجتماعی زندگی می کنم و کاری از دستم ساخته نیست. جایی که تنها سرگرم شدن ما ارزشش بیشتر از آبروی دیگرانه!



