وبلاگ گروهی دودردو

1 | mehdi

آذر ۱۶م, ۱۳۸۵ at ۳:۴۵ ب.ظ

خب. خربدمش…
به جاز ظاهر کپی ش و صفحه آرایی رنگ و وارنگش…
و البته متون نسل سومیش…
راستی تو گفته بودی نوستالژی کارتونی و اینها؟ تو این چیزی من ندیدم که

2 | mehdi

آذر ۱۶م, ۱۳۸۵ at ۴:۲۴ ب.ظ

راستی این سیب زمینیه عجب میخنده! آدم کیف میکنه کسری از ثانیه

3 | بهمنانه

آذر ۱۹م, ۱۳۸۵ at ۲:۳۸ ق.ظ

با شرایط جامعه و جو حاکم بر دانشگاه‌ها، مخصوصا دانشگاه تهران! که شرایط جامعه را حکومت و جو حاکم بر دانشگاه را هم شرایط جامعه و هم رویه‌ی اساتید می‌سازد و می‌پروراند، من دانشجو هر چه‌قدر هم که کله‌ام بخار دهد، بعد از ۶ سال چنان سیب‌زمینی گرد و قلمبه و لبخندزنانی می‌شوم که بیایی و در کسری از ثانیه کیف کنی و بعد همین‌جور بهت‌زده نگاه کنی که ای وای! چه بر سر ما می‌رود و کوچک‌ترین تلاشی از جانب خود ما هم صورت نمی‌گیرد. به نکته‌ی تکراری و خیلی مهمی اشاره کردی شرتو جان، مرسی. شاد و رها باشی