وبلاگ گروهی دودردو

من برای موضوع ماه که حول و حوش موسیقی زیرزمینی یا همون بدون مجوز هست، رپ رو انتخاب کردم. نه به این خاطر که به‌ش علاقه دارم و از طرفداران‌ش هستم، بلکه فقط از روی کنجکاوی خواستم ببینم در این دنیای نوپای موسیقی در ایران چه خبره و کی به کیه! دلیل این کنجکاوی هم بیشتر به خاطر پررنگ‌تر شدن حضور (از لحاظ کمی البته) این نوع موزیک در کوی و برزن هست! شاید اگه یه ماشین اسپرت شده حاویِ(!) چند نوجوان جوجه تیغی چرب و چیلی(!) با صدای گوش کر کن رپ از کنارتون رد بشه زیاد تعجب‌آور نباشه، ولی زمانی که دقت می‌کنید و کلمه‌های فارسی رو از میان هیاهوی آهنگ تشخیص می‌دید که با ریتم تند خونده‌ می‌شن احتمالا مثل من کمی کنجکاو بشید که این‌ها کی هستند و از کجا اومدن؟

البته موزیک مناسبتی یک ایراد بزرگ داره؛ تارخ مصرف داره. مثلا اگر یادتون باشه دو تا از رپرها سر ماجرای زهرا امیر ابراهیمی آهنگی خوندن با عنوان CD رو بشکن که در جای خودش مورد استقبال واقع شد از روی کنجکاوی یا علاقه. ولی الان دیگه کسی به اون آهنگ گوش نمی‌ده. از نقطه نظر شخصی من موزیک رپ ماندگار نیست و زود گوش از شنیدن‌ش خسته می‌شه. من ساعت‌ها میتونم الهه‌ی ناز رو بشنوم اما دو بار هیپ هاپ شنیدن در بهترین شرایط حوصله‌مو سر می‌بره. مسلما این بیشتر به شخصیت و سلیقه شنونده وابسته‌ست.

اول بشنویم نظر یک رپر ایرانی درباره‌ی کاری که می‌کنه چیه! ترانه‌ی احساس من از دامون اچ آی وی در آلبوم بی حیا بازی:

 [audio:http://doxdo.net/wp/wp-content/uploads/2007/01/damoon-hiv-bee-hayaa-baazi-3-ehsase-man.mp3]

حالا که بحث دامون شد تنوع موضوعی توی کارهاش به نظرم جالبه! غیر از اینکه بعضی از ترانه‌هاش فقط حاوی الفاض رکیک هستند و به نوعی شاید تخلیه روانی خواننده باشند از طرفی متن‌هایی دیگه‌ای مثل خودکشی رو میخونه که راست یا دروغ، موضوع خودکشی خودش رو مطرح می‌کنه و یا خوندن چند آیه از سوره‌ی بقره به سبک هیپ هاپ! 

 خشونت کلامی که در این ترانه‌ها نهفته‌ست خودش رو در برخی ویدئوهای ساخته شده هم نشون می‌ده. برای مثال ببینید ویدئوی Loveless رو از گروه ۰۱۱۱ که اتفاقا از شبکه‌ی IranMusic پخش شد اولین بار:

یا قمه کشی توی ویدئوی تریپ ما از هیچکس!

ماجرای نامگزاری این گروه‌ها هم جالبه از وقتی هیچکس کارهاش رو تحت نام ۰۲۱ ارائه داد که نمادی از تهران بود؛ گروه های دیگه هم این رو به عنوان یک سبک نام‌گذاری پذیرفتند و بعضی‌هاشون با توجه به این‌که از چه شهری بودند پیش‌شماره همون شهر رو به عنوان نام گروه انتخاب کردند! تو این سایت میتونید برخی از انواع و اقسام اسم‌ها رو ببینید.

مجال پرداختن به همه‌ی این گروه‌ها نیست برای حسن ختام هم ترانه‌ی آماده باش رو از گروه زدبازی لینک می‌کنم که یه جورایی مناسب حال و هوای این روزها و بحث جنگ و حمله‌ی آمریکاست!